APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A: "Diyos ko! Diyos ko! Bakit Mo Ako Pinabayaan": Hindi Diyos si Jesus?

APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A: "Diyos ko! Diyos ko! Bakit Mo Ako Pinabayaan": Hindi Diyos si Jesus?


"At nang malapit na ang oras na ikasiyam ay sumigaw si Jesus ng malakas na tinig, na sinasabi: Eli, Eli, lama sabachthani? sa makatuwid baga'y, Dios ko, Dios ko bakit mo ako pinabayaan?"(Mat 27:46 Tagalog AB)

Ang argumentong ito ay madalas gamitin para kuwestiyunin ang deity (pagka-Diyos) at ang misyon ni Jesus. Himayin natin ito point-by-point.

Q: Paano magiging Tagapagligtas si Hesukristo kung hindi man lang niya nailigtas ang kanyang sarili?

A: Ang hindi pagligtas ni Jesus sa Kanyang sarili ay hindi tanda ng kahinaan, kundi tanda ng katapatan sa misyon.

Sa Juan 10:18, sinabi ni Jesus: "Walang nakakakuha nito sa akin, kundi kusa ko itong ibinibigay. May kapangyarihan akong ibigay ito, at may kapangyarihan akong bawiin ito." May kapangyarihan Siya (Deity), pero pinili Niyang huwag gamitin iyon para sa Kanyang sarili dahil ang layunin ng pagdating Niya ay maging substitutionary atonement ang hahalili sa parusa ng kasalanan ng sangkatauhan. Kung iniligtas Niya ang Kanyang sarili, hindi tayo maliligtas. Ang Kanyang hindi pagligtas sa sarili ay ang mismong patunay na Siya ang Tagapagligtas.

Q: Ang mga salita ba Niya ay patunay na ayaw Niyang mamatay?

A: Ang pagpapahayag ng hirap ay hindi nangangahulugan ng kawalan ng pagsunod.

Sa Getsemani (Mateo 26:39), nanalangin Siya: "Ama ko, kung maaari, lumampas sana sa akin ang cup na ito. Gayunman, hindi ayon sa gusto ko, kundi ayon sa gusto Mo." Dito makikita ang labanan sa pagitan ng Kanyang human nature (na natural na umiiwas sa sakit at kamatayan) at ng Kanyang divine will (na sumusunod sa plano ng Ama).

Ang "sama ng loob" na tinutukoy ay ang bigat ng pagdadala ng kasalanan ng buong mundo isang bagay na hindi kayang tiisin ng sinumang tao. Ang katotohanang dumaan Siya sa ganitong matinding emosyonal at pisikal na paghihirap ay patunay na totoo ang sakripisyo. Hindi ito isang "acting" o palabas lang.

Q: Gagamitin lamang ni Jesus ang salitang "pinabayaan" kung sa palagay Niya ay pinabayaan Siya hindi ba ito kontradiksyon sa pagka-Diyos Niya?

A: Kailangan nating intindihin ang context ng sinipi Niyang talata.

Nang sumigaw si Jesus, binibigkas Niya ang unang linya ng Awit 22 (Psalm 22).

"Dios ko, Dios ko, bakit mo ako pinabayaan? Bakit ka napaka layo sa pagtulong sa akin, at sa mga salita ng aking pagangal? (Psa 22:1 Tagalog AB)

Sa tradisyong Hudyo noon, kapag binanggit ng isang Rabbi ang unang linya ng isang Awit, ito ay pagtukoy sa buong nilalaman nito. Ang Awit 22 ay hindi lang tungkol sa paghihirap; ito ay isang propesiya na nagtatapos sa tagumpay at pagtatagumpay ng Diyos.

Hindi Siya nagdududa sa Kanyang pagka-Diyos; Siya ay nasa gitna ng judicial abandonment. Sa sandaling iyon, ang kasalanan ng sangkatauhan ay ipinasa sa Kanya (2 Corinto 5:21).

"Yaong hindi nakakilala ng kasalanan ay kaniyang inaring may sala dahil sa atin: upang tayo'y maging sa kaniya'y katuwiran ng Dios." (2Co 5:21 Tagalog AB)

Dahil ang Diyos ay banal, hindi Siya maaaring tumingin sa kasalanan. Kaya sa sandaling iyon, naranasan ni Jesus ang pagputol ng koneksyon ng fellowship (hindi ng divine essence) sa Ama dahil sa bigat ng ating mga kasalanan.

Ang "pinabayaan" ay hindi kawalan ng pananampalataya, kundi ang sukdulan ng sakripisyo na ang Anak ng Diyos ay naging "sumpa" para sa atin (Galacia 3:13). 

"Sa sumpa ng kautusan ay tinubos tayo ni Cristo, na naging sumpa sa ganang atin; sapagka't nasusulat, Sinusumpa ang bawa't binibitay sa punong kahoy." (Gal 3:13 Tagalog AB)

Ginawa Niya ang hindi natin kayang gawin, para hindi na natin kailangang maranasan ang permanenteng paghihiwalay sa Diyos.

Call to Action: Ngayong araw, huminto ka sandali. Isipin mo na ang sakit na naramdaman ni Jesus sa Krus ay hindi dahil wala siyang lakas na bumaba, kundi dahil napuno siya ng sobrang pag-ibig sa iyo. Sa bawat pagsubok mo, alalahanin mong naranasan na Niya ang pakiramdam na mag-isa, para hindi mo na kailangang dumaan doon nang mag-isa. Huwag hayaang masayang ang sakripisyong iyon mamuhay ka nang may pasasalamat at buong pagtitiwala sa Kanya.

FAP BIBLE PROPHECY Q&A: "Replacement theology: “Sabi nila ‘Replacement’… Pero Sabi ng Bible, ‘Fulfillment!’”!

FAP BIBLE PROPHECY Q&A: "Replacement theology: “Sabi nila ‘Replacement’… Pero Sabi ng Bible, ‘Fulfillment!’”!

Minsan, nakakapagod din mag-usap tungkol sa eschatology (ang pag-aaral ng end times), 'di ba? Sa dami ng mga YouTube videos at "prophecy experts" diyan, madali tayong malito. Pero may isang accusation na madalas gamitin kapag hindi ka sang-ayon sa dispensationalism: "Replacement Theology" daw ang hawak mong pananaw.

Parang ito na ang "boogeyman" ng mga dispensationalists. Kapag gipit na sa debate, sasabihin nila, "Ah, replacement theology ka pala! That’s heresy!" o kaya "Demonic cancer iyan sa Church!"

Pero sa totoo lang, ito ay isang red herring. Ginagamit lang nila ito para ilihis ang usapan at pagtakpan ang mga butas sa sarili nilang logic. Bilang isang naniniwala sa New Covenant Theology at Partial Preterism, gusto kong linawin: hindi natin pinalitan ang Israel. Sa katunayan, ang fulfillment ng lahat ng pangako ng Diyos ay matatagpuan sa Israel at ang Israel na iyon ay ang Assembly (Ekklēsia) na binubuo ng mga Judio at Hentil na naniniwala kay Kristo.

Ano nga ba ang "Replacement Theology"?

Ang definition ng mga dispensationalists para sa Replacement Theology (o supersessionism) ay ganito: Itinuturo daw nito na itinakwil na ng Diyos ang mga Judio at wala na silang papel sa redemptive history. Sinasabi raw na ang Church ay "pumalit" sa Israel at ang mga pangako para sa Israel ay sa atin na lang.

Wait, hindi iyon ang turo ng Bibliya.

Sa ating pananaw, hindi "pinalitan" ng Kristiyanismo ang Judaism. Tignan natin ang genealogy sa Matthew at Luke si Jesus ay "Anak ni David, Anak ni Abraham." Ang unang mga mananampalataya sa New Covenant ay mula sa Israel. Hindi sila bago; sila ang continuity ng bayan ng Diyos. Ang mga Hentil? "Grafted in" (isinali/pinuputol at idinugtong) lang tayo sa assembly ng mga Judio na naniniwala sa Mesiyas. Paano naging "replacement" iyon? Hindi ba't fulfillment iyon?

Ang Problema sa "Parenthesis" Theory

Ang dispensationalism ay nakadepende sa ideya na ang Church Age ay isang "parenthesis" o pansamantalang pagtigil ng relo ng Diyos para sa Israel. Sinasabi nila na pagkatapos ng rapture, itutuloy ulit ng Diyos ang programa para sa Israel (na may kasama pang muling pagtatayo ng templo at pag-aalay ng dugo ng hayop).

Pero tignan niyo ang Acts 2. Noong Pentecost, sinabi ni Pedro, "This is what was spoken of through the prophet Joel." Hindi niya sinabing, "This is like what was spoken of..." (na pilit na idinadagdag ng ibang mga guro para magkasya sa kanilang system). Ang Pentecost ay ang pagtupad ng propesiya. Ang promises ng New Covenant ang kapatawaran ng kasalanan, ang presensya ng Holy Spirit ay ibinigay na sa atin.

Bakit pa tayo babalik sa mga anino ng Old Covenant (land, stone, animal sacrifices) kung mayroon na tayong "better covenant" at "better promises" kay Kristo (Hebrews 8:6)?

"But Jesus has now obtained a superior ministry, and to that degree he is the mediator of a better covenant, which has been established on better promises." Hebrews 8:6(CSB)

Ang "Anti-Semitic" Card

Ito ang nakakalungkot: ginagamit ang akusasyong "anti-semitic" o "replacement theology" para patahimikin ang sinumang hindi sumasang-ayon sa dispensational premillennialism. Kapag sinabi mong hindi mo nakikita ang future rebuilding ng third temple sa Bibliya, tatawagin kang "hater" o "anti-Judaism."

Pero teka lang. Kung tutuusin, ang dispensationalism pa nga ang may problema pagdating sa "national Israel" ngayon. Marami sa kanila ang naniniwala na ang Israel ay kailangang dumaan sa isang matinding "Great Tribulation" kung saan dalawang-katlo (2/3) ng mga Judio ang mapapatay. Iyan ang tawag nila sa "purification."

Sa totoo lang, bilang mga naniniwala sa Postmillennialism, naniniwala tayo na ang tagumpay ng Gospel ay mas malawak. Hindi natin hinihintay ang pagkasira ng mundo o ang pagkaubos ng mga Judio. Naniniwala tayo na ang mga Judio, gaya ng kahit sinong tao, ay kailangang lumapit kay Jesus. Kapag ginawa nila iyon, bahagi na sila ng iisang katawan ni Kristo. Iyan ang tunay na "fullness" ng Israel!

Ang Katotohanan: Fulfillment, Hindi Replacement

Sa Jeremiah 31:35-36, nangako ang Diyos na hangga't umiiral ang buwan at bituin, hindi matatapos ang Israel bilang bayan ng Diyos.

35 “This is what the LORD says: The one who gives the sun for light by day, the fixed order of moon and stars for light by night, who stirs up the sea and makes its waves roar the LORD of Armies is his name: 36 If this fixed order departs from before me this is the LORD’s declaration only then will Israel’s descendants cease to be a nation before me forever." Jeremiah 31:35-36(CSB)

Hindi ito nagbabago. Ang pagkakaiba lang, sa New Covenant, ang "bayan ng Diyos" ay hindi na nakakulong sa lahi o sa lupain ng Palestina. Ang "bayan ng Diyos" ay ang lahat ng sumasampalataya kay Jesus, ang Anak ni Abraham at David.

²⁸ "There is no Jew or Greek, slave or free, male and female; since you are all one in Christ Jesus. ²⁹ And if you belong to Christ, then you are Abraham’s seed, heirs according to the promise." Galatians 3:28-29(CSB)

Note:

• Pagbasag sa limitasyon ng lahi: Malinaw na sinasabi ng talata na wala nang pagtatangi sa pagitan ng "Jew or Greek" (Hentil).
  
  
• Pagkakaisa kay Kristo: Ang pagiging "Abraham’s seed" ay hindi na sa pamamagitan ng dugo o lahi, kundi sa pamamagitan ng pagiging "belong to Christ."

Hindi na natin kailangan ng "postponed" na prophecy clock.

• Wala ng animal sacrifices dahil si Kristo ang huling hain.

• Wala ng paghihiwalay sa pagitan ng Judio at Hentil sa loob ng simbahan dahil "isa" na tayo sa Panginoon.
  
  
• Wala ng "Church Age" na pampalit sa Israel; ang Church ay ang Israel of God na pinalawak para sa lahat ng bansa.
  

Fulfillment: Ito ay direktang nagpapatunay na ang lahat ng sumasampalataya kay Jesus ay bahagi na ng bayan ng Diyos, dahil sila ang tunay na tagapagmana ng pangako.

Real Talk Reflection

Mga kapatid, huwag tayong matakot sa mga label na "Replacement Theology." Sa huli, ang mahalaga ay kung ano ang sinasabi ng Salita ng Diyos.

Ang tanong natin ay hindi, "Pinalitan ba natin ang Israel?" kundi, "Nakikita ba natin na si Jesus ang katuparan ng lahat ng pangako ng Diyos sa Israel?"

Ang ating pananampalataya ay nakaugat sa isang Mesiyas na hindi lang para sa isang bansa, kundi para sa buong mundo. Hindi niya kailangang "i-postpone" ang Kanyang plano. Ang plano Niya ay nagaganap na, at tayo ay bahagi ng Kanyang dakilang misyon.

Huwag hayaang lituhin tayo ng mga komplikadong eschatology theories na nakakaligtaan ang kagandahan ng Bagong Tipan. Si Jesus ang ating Templo, ang ating Sakripisyo, at ang ating Hari. Iyan ang mensaheng dapat nating dalhin sa ating mga komunidad.

Tanong ko sa iyo: Sa iyong pagbabasa ng mga propesiya sa Bibliya, mas nakikita mo ba ang mga simbolo (tulad ng templo at lupa) o nakikita mo ba si Jesus na siyang katuparan ng lahat ng iyon?

APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A: "Hebrews 6 at 10: "Once Saved, Always Saved" ba talaga?"

APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A: "Hebrews 6 at 10: 'Once Saved, Always Saved' ba talaga?" 

Let’s get real. Sa maraming Christian circles dito sa Pinas, medyo "taboo" topic ang usaping ito. Minsan, kapag tinanong mo, "Pastor, puwede bang mawala ang salvation?", ang sagot agad ay "Once saved, always saved!" Pero kapag binasa mo nang maigi ang Book of Hebrews, parang hindi naman ganoon kasimple ang sinasabi.

Maraming "warning passages" sa Hebrews yung mga verses na nakakatakot basahin (like Hebrews 6 at 10). Are these just warnings for "fake" Christians? Or are they genuine warnings for us?

Let's break this down. Bilang Reformed Arminians, naniniwala tayo sa sovereignty ng Diyos sa salvation, pero naniniwala rin tayo na may "real human freedom" tayo para mag-respond sa grace, not in a heretical Pelagian sense, at totoo ring posibleng itakwil ang grace na 'yun. Let’s dive into the Word.

1. Ang Context: Sino ba ang kinakausap ng author?

Hindi natin puwedeng i-apply ang Hebrews sa buhay natin kung hindi natin naiintindihan ang audience nito. Ang Book of Hebrews ay isinulat para sa mga Jewish Christians na nasa ilalim ng matinding pressure noong mga 60–70 A.D.

Isipin mo ang sitwasyon nila: tinanggap nila si Jesus bilang Messiah, pero dahil sa Roman persecution at social pressure, na-tempt silang bumalik sa Old Covenant (Judaism). Bakit? Kasi mas safe sila sa synagogue at hindi sila tutugisin ng Rome.

The warning wasn’t about struggling with sin (like getting angry or failing). The warning was about a total, deliberate, public turning away from Christ. They were literally considering "crucifying Christ all over again" by returning to the old system of animal sacrifices.

2. Hebrews 6:4–6: Are they "Fake Christians"?

Basahin natin ang mahirap na verse na ito: "For it is impossible, in the case of those who have once been enlightened, who have tasted the heavenly gift, and have shared in the Holy Spirit... and then have fallen away, to restore them again to repentance..."

Q: Sabi ng iba, "Fake Christian" lang daw 'yan kaya sila nahulog. Tama ba?

A: Ang hirap sabihin na "fake" sila, kapatid. Look at the language used:

• "Enlightened" (phōtisthéntas): Sa early church, ito ang term para sa baptism at conversion.
  
  
• "Shared in the Holy Spirit" (metochos): Ito yung mismong word na ginamit din sa Hebrews 3:14 para sa mga genuine believers!
  
  "Sapagka't tayo'y nagiging kabahagi (metochos) ni Cristo, kung ating iniingatang matibay ang pasimula ng ating pagkakatiwala hanggang sa katapusan." (Heb 3:14 Tagalog AB)

• "Tasted the heavenly gift": If you "taste" something, it's real.
  
  Minsan, may mga taong gustong i-defend ang ideya na "once saved, always saved," kaya sinasabi nila na ang mga taong "tasted the heavenly gift" sa Hebrews 6 ay mga taong nakatikim lang pero hindi naman talaga nakalunok o hindi talaga na-save. Pero sa totoo lang, napakahina ng argument na 'yan kung titingnan natin ang bigat ng mga salitang ginamit ng author.
  
  Think about it: Ang salitang "tasted" (o geuo sa Greek) ay hindi nangangahulugan ng isang superficial o pampalipas-oras na karanasan. Sa Hebrews 2:9, ginamit ang mismong salitang ito para ilarawan ang ginawa ni Kristo:
  
  "He might taste death for everyone."
  
  Tanong: Totoo bang namatay si Kristo? Siyempre, oo! Full and real experience ang kamatayan ni Kristo. Hindi lang Siya "tumikim" ng kamatayan; Siya ay dumaan sa totoong kamatayan. Kung gagamitin natin ang lohikang ito, ang pag-“taste” sa heavenly gift ay nangangahulugan ng isang totoong pagdanas sa biyaya ng kaligtasan. Ito ay pagtanggap sa justification, sa presensya ng Espiritu, at sa totoong buhay na galing sa langit. Hindi ito parang "free taste" sa mall na dumaan lang sa dila mo at lumipas din agad. Ito ay isang tunay at buhay na karanasan ng isang taong iniligtas ng Panginoon.

The author of Hebrews uses strong words. Hindi niya sinabing "parang na-enlighten." Sabi niya, na-enlighten sila. From a Reformed Arminian perspective, ang point ng author ay hindi "hypothetical" (na kunwari mawawala). He is giving a genuine warning because apostasy is a genuine possibility.

• At higit sa lahat ay napakahirap sabihin na "fake" lang sila, kapatid, lalo na kung babasahin natin nang malalim ang orihinal na konteksto ng Hebrews 6:4–6. Pagdating sa phrase na "to restore them again to repentance," ang implikasyon nito ay napakalinaw: ang kanilang unang pagsisisi (repentance) ay totoo at genuine. 
  
  Isipin mo ito: hindi mo naman puwedeng "i-restore" o ibalik ang isang bagay sa dating state nito kung hindi naman talaga ito nag-exist sa simula pa lang. Kung "fake" lang sila, ibig sabihin ay wala silang tunay na repentance na magsisimula, kaya wala ring maibabalik.
  
  Ang katotohanang sinasabi ng author na "impossible to restore them again to repentance" ay nagpapatunay na ang kanilang unang paglapit sa Panginoon ay hindi pakitang-tao; ito ay isang tunay na pagtugon sa biyaya ng Diyos.
  
  

3. Hebrews 10:26–29: "Sanctified" ba talaga sila?

May isa pang verse na nakaka-stress para sa mga OSAS believers:

"How much worse punishment, do you think, will be deserved by the one who has trampled underfoot the Son of God, and has profaned the blood of the covenant by which he was sanctified, and has outraged the Spirit of grace?" Hebrews 10:29(ESV)

Q: Kung "sanctified" (pinabanal) siya by the blood, hindi ba saved na siya?

A: Exactly. That’s the point. The person who falls away was actually set apart by the blood of Christ.

Sa New Covenant Theology, ang warning ay hindi para sa mga taong hindi pa nakakakilala sa Diyos. It is for those who are inside the Covenant. Para itong "covenant breaker." Sa Old Testament, kapag ang Israelite ay lumabag sa covenant, may consequence. Sa New Covenant, mas malala ang consequence kasi mas maganda at mas mataas ang promise na tinanggihan nila.

Hindi ito nawawala dahil sa kaunting pagkakamali. It is a deliberate, final, and apostate rejection of the Savior.

4. So, paano na ang Security natin?

Dito tayo nagkakaroon ng linaw sa Reformed Arminian view. Hindi ibig sabihin nito na "nawawala-babalik" ang salvation mo araw-araw.

1) Assurance is Real: Kung ikaw ay nagtitiwala kay Kristo, lumalakad sa Spirit, at persevering in faith, you have every reason to be assured. Ang assurance ay nasa katapatan ng Diyos at sa ginawa ni Kristo.

2) Warnings are Gracious: Huwag mong isipin na ang warning ay para takutin ka at iiwanan ka ng Diyos. The warnings are the means God uses to keep us close to Him. Para itong guardrail sa highway; hindi mo kailangang sumabit, pero kailangan mo yung guardrail para manatili kang ligtas.

3) High Priestly Intercession: Hebrews 7:25 says He lives to make intercession for us. Hangga’t lumalapit ka sa Kanya, you are safe. Ang panganib lang ay kung ikaw mismo ang tumalikod at ayaw mo nang lumapit.

Real Talk Reflection

Verse: Hebrews 3:14

"For we have come to share in Christ, if indeed we hold our original confidence firm to the end."

Call to Action: Kapatid, huwag kang mag-alala kung ikaw ay nagkakamali, nagkakasala, o nanghihina. Ang "falling away" na tinutukoy ng Hebrews ay hindi yung pagkakatisod (stumbling). Ang tinutukoy nito ay ang pagtalikod (turning away/rejection/apostasy).

Today, kung ramdam mong lumalayo ka, stop. Don't harden your heart. Ang grace ng Diyos ay sapat para itayo ka muli. Ang warning na ito ay hindi para mawala ang peace mo, kundi para patibayin ang faith mo. Keep your eyes on Jesus, the High Priest who intercedes for you. 'Wag mong bitawan ang hawak ng Diyos sa iyo, dahil hawak ka Niya.

Let's finish the race together. Amen?

Did you find this study helpful? Feel free to share this post and let's keep the conversation going in the comments below!