VIDEO & OUTLINE LESSON #8: "The Shift from AD 70 to the Second Coming (Matthew 24:32–36)"

Date: May 30, 2026, | Time: 7:00 PM
Topic: The Shift from AD 70 to the Second Coming (Matthew 24:32–36)

^"32 “From the fig tree learn its lesson: as soon as its branch becomes tender and puts out its leaves, you know that summer is near. ³³ So also, when you see all these things, you know that he is near, at the very gates. ³⁴ Truly, I say to you, this generation will not pass away until all these things take place. ³⁵ Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away. ³⁶ “But concerning that day and hour no one knows, not even the angels of heaven, nor the Son, but the Father only." Matthew 24:32-36(ESV)

I. Introduction: The Need for Clarity (5 Minutes)

The Problem: We often treat the entire Olivet Discourse as a single, futuristic timeline. This leads to anxiety, failed predictions, and a misunderstanding of history.

The Key: The disciples asked two distinct questions in Matthew 24:3:

1) "When will these things [the temple destruction] be?"

2) "What will be the sign of Your coming [end of the age]?"

The Goal: Demonstrate that Jesus answers the first question in 24:4–34 and the second question beginning in 24:36.

II. Examining the Evidence: Why a Transition? (20 Minutes)

(Distribute copies or display the primary texts so the group can follow the flow of the argument.)

1. The Linguistic Shift (The "Hinge")

The Concluding Statement: Matthew 24:34 ("Truly I say to you, this generation will not pass away until all these things take place") closes the door on the AD 70 prophecy.

The "Peri De" Marker: Matthew 24:36 begins with peri de ("But concerning..."). In the New Testament (e.g., 1 Corinthians 7:1, 25), this phrase is a standard rhetorical device for introducing a new topic. Jesus is shifting gears.

2. Change in Predictability

Part 1 (The Temple): There were clear signs! The disciples were told: "when you see the Abomination of Desolation" (Matt 24:15), "flee to the mountains" (Matt 24:16). It was a predictable event.

Part 2 (The Second Coming): No signs are given for the day or hour. The tone changes to "surprise" and "total unpredictability" (Matt 24:36, 42–44; 25:13).

“But concerning that day and hour no one knows, not even the angels of heaven, nor the Son, but the Father only." Matthew 24:36(ESV)

^"42 Therefore, stay awake, for you do not know on what day your Lord is coming. ⁴³ But know this, that if the master of the house had known in what part of the night the thief was coming, he would have stayed awake and would not have let his house be broken into. ⁴⁴ Therefore you also must be ready, for the Son of Man is coming at an hour you do not expect." Matthew 24:42-44(ESV)

"Watch therefore, for you know neither the day nor the hour." Matthew 25:13(ESV)

3. Contrast in Social Conditions

Part 1: Describes chaos, wars, famines, and great tribulation (Matt 24:6–12, 21).

Part 2: Describes "business as usual "eating, drinking, marrying, working in the fields (Matt 24:38–41).

³⁸ For as in those days before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day when Noah entered the ark, ³⁹ and they were unaware until the flood came and swept them all away, so will be the coming of the Son of Man. ⁴⁰ Then two men will be in the field; one will be taken and one left. ⁴¹ Two women will be grinding at the mill; one will be taken and one left." Matthew 24:38-41(ESV)

4. The Change in Narrative Focus

Early Section: Warning against deception (false Christs, false prophets) (Matt 24:4, 11, 24).

Latter Section: Exhortation to faithfulness, vigilance, and judgment readiness (Matt 24:42, 45; 25:13, 31–46).

III. Scriptural Context: Key References (10 Minutes)

Highlight these verses as the foundation for the structural division:

The Covenantal Context: (Gen 12:3; 22:18; 26:4; Acts 3:25; Gal 3:8; Psa 22:27–28; 86:9; Isa 19:19–25; 66:23; Mic 4:1–3). Note: The inclusion of Gentiles was always part of God's plan, which the disciples missed.

The AD 70 Prophecy: (Matt 8:11–12; 23:36–38; 24:4–34). Everything here occurred within "this generation."

The "Coming" Distinction:

Matt 24:30: Jesus uses erchomenos ("coming") for the AD 70 judgment (the Son of Man coming in power against the temple).

^"30 Then will appear in heaven the sign of the Son of Man, and then all the tribes of the earth will mourn, and they will see the Son of Man coming on the clouds of heaven with power and great glory." Matthew 24:30(ESV)

Matt 24:37, 39: Jesus uses parousia ("presence/coming") for the literal, future end-of-history event.

"For as were the days of Noah, so will be the coming of the Son of Man." Matthew 24:37(ESV)

"And they were unaware until the flood came and swept them all away, so will be the coming of the Son of Man." Matthew 24:39(ESV)

IV. Conclusion: Application (10 Minutes)

The Danger of Date-Setting: We must learn from the mistakes of the past. When we force current events into the prophecy of AD 70, we are misreading the text just as A.W. Pink did in 1918 before correcting his view.

The Proper Response: The Bible does not call us to be "prophecy detectives" looking for signs of the end of the world in the news. It calls us to be "faithful slaves" living lives of love, integrity, and readiness as if He were coming today, regardless of the timing of the calendar.

Final Thought: The Second Coming is the ultimate surprise. Our focus should be on the Master, not the mechanics of the timeline.

Discussion Questions

1) Many of us grew up being taught that "this generation" in Matthew 24:34 refers to our current generation. How does understanding that Jesus was speaking to the first-century disciples change how you view the "signs" we see in the world today?

2) The text argues that the first part of the Olivet Discourse (before verse 36) was a warning for the disciples to escape, while the second part is an exhortation to be ready for the unexpected. Why is it dangerous to mix these two purposes up?

3.) In your own journey of faith, how does it feel to let go of the idea that we can predict the end times using current events? Does it feel like a loss of certainty, or does it bring a sense of peace and freedom to focus on daily faithfulness?

INVESTIGATING ADVENTISM Q&A: Paano Ginugulo ng mga Sabadista ang kahulugan ng Deuternomy 5:3?"

INVESTIGATING ADVENTISM Q&A: Paano Ginugulo ng mga Sabadista ang kahulugan ng Deuternomy 5:3?"

Q: Ano nga ba ang argument ng nitong SDA defender tungkol sa Sabbath at covenants?

SDA claim: Sinasabi ng SDA defender na hindi exclusive sa Israel ang Sabbath; iginigiit niya na isa itong moral law na nagsimula pa kay Adan. Para sa kanya, 'sapantaha' lang ang paniniwalang walang record ng Sabbath bago ang Sinai. Idinagdag pa niya na translation error lang ang Deuteronomy 5:3, wala sa original Hebrew at hindi raw ito tumutukoy sa mga patriarchs.

A: Point-to-point refutation: Ang argumentong ito ay puno ng selective reading at inconsistencies.

1. "Exclusive sa Israel" Pero ginagawang universal?

Totoo na ang Sabbath ay ibinigay bilang covenant sign sa Israel noong Sinai.

"The people of Israel are to keep this day as a sign of the covenant. It is a permanent sign between the people of Israel and me, because I, the LORD, made heaven and earth in six days, and on the seventh day I stopped working and rested." (Exo 31:16-17 GNB)

Ang Sabbath ay bahagi ng Old Covenant na may kasamang conditional blessings at curses (Deuteronomy 28). Ang problema, overreach ang argument ng SDA na ito: ginagawa niyang universal moral law ang Sabbath para sa lahat. Ang Ten Commandments ay bahagi ng Torah covenant na sadyang ibinigay para sa bansa ng Israel.

"No other nation, no matter how great, has laws so just as those that I have taught you today." (Deu 4:8 GNB)

"He gives his message to his people, his instructions and laws to Israel. He has not done this for other nations; they do not know his laws. Praise the LORD!" (Psa 147:19-20 GNB)

Ginamit ko sa mga talatang sinipi ang Good News Bible dahil ito ang madalas na ginagamit na batayan ng mga SDA defender para guluhin ang literal na kahulugan ng original text.

2. Deuteronomy 5:3: Hindi ito translation error.

Sinasabi nitong SDA defender na ang “hindi pinagtibay” (covenant) ay isang translation error, wala sa original na Hebrew at ang “fathers” ay yung mga magulang nila na nangamatay na noon na nasa wilderness lang.

Ano ang sabi ng Hebrew?

Hebrew: “לֹא אֶת־אֲבֹתֵינוּ כָּרַת יְהוָה אֶת־הַבְּרִית הַזֹּאת” (Lo et-avoteynu karat YHWH et-habrit hazot).

Direct Translation: “Not with our fathers did YHWH make this covenant.”

Ito ay malinaw na contrast sa Abrahamic Covenant (Genesis 15, 17). Ang Sinai Covenant ay ibang tipan, ito ay conditional at national. Ang mga Bible scholars, kahit hindi SDA, ay agree na ang “fathers” dito ay tumutukoy sa mga patriarchs. Yung Good News Translation na gamit ng SDA (“Not only with our fathers...”) ay isang interpretive paraphrase lang, hindi base sa literal Hebrew text.

Ikumpara natin natin ngayon ang interpretasyon ng SDA apologist sa totoong kahulugan ng Deuteronomy 5:3 para makita natin kung paano nila binaluktot ang orihinal na teksto.

Interlinear view of Deuteronomy 5:3:

Hebrew (Masoretic text)

לֹא אֶת־אֲבֹתֵינוּ כָּרַת יְהוָה אֶת־הַבְּרִית הַזֹּאת וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־נֹכַח עָמְדָה עִמָּנוּ הַיּוֹם

Transliteration

Lo et‑avoteinu karat YHWH et‑habberit hazot ve‑et kol‑asher‑nokach amadah immanu hayom

Word‑for‑word (literal) rendering line by line

• לֹא — not

• אֶת־אֲבֹתֵינוּ — with our fathers

• כָּרַת — made (verb, perfect)

• יְהוָה — the LORD

• אֶת־הַבְּרִית הַזֹּאת — this covenant

• וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר — and with all that / and with all who

• נֹכַח — present / standing before

• עָמְדָה — stood (feminine form agreeing with “this covenant” or with the assembly)

• עִמָּנוּ — with us

• הַיּוֹם — today / this day

Literal sense assembled:

“Not with our fathers did the LORD make this covenant, but with all who are present and standing with us today.”

Tanong ko lang sa SDA defender na 'to: Kung talagang hindi mo ginugulo ang Deuteronomio 5:3, pakita mo nga kung nasaan yung 'only' ('Not only with our fathers...') sa original Hebrew text. Kung wala naman, ibig sabihin ginugulo mo lang ang mga viewers mo sa Reels mo, 'di ba?

Sinasabi ng mga scholars ng Hebrew na wala namang salitang "only" sa original Hebrew text. Kapag dinagdagan mo ito, nababago na ang orihinal na impact ng statement. Ang literal na Hebrew ay "Not with our fathers did the LORD make this covenant, but with us" ay isang matalas at malinaw na contrast. 

Isinalin ng Good News Bible(GNB) ang Deuteronomy 5:3 bilang “not only with our fathers, but with all of us who are living today” dahil ang sinusunod nilang pamamaraan ay thought-for-thought (o dynamic equivalence), imbes na literal na salin ng bawat salita.

Hindi rin suportado ng Septuagint (LXX) ang pinakaunang salin ng Old Testament ang pangugulo na gustong palabasin ng SDA defender na ito. Dahil ang Septuagint ay naisalin na daan-daang taon bago pa ang GNT, ito ang pinaka-accurate na basehan kung paano naintindihan ang Hebrew phrasing noong unang panahon. Malinaw na pinapatunayan nito na ang historical reading ng passage ay tungkol sa contrast, at hindi sa inclusionary na 'also' o 'only' na pilit nilang ipinapasok.

Narito ang paghahambing ng Hebrew (Masoretic) at ng Greek (Septuagint/LXX).

1. Hebrew (Masoretic Text)

לֹא אֶת־אֲבֹתֵינוּ כָּרַת יְהוָה אֶת־הַבְּרִית הַזֹּאת וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־נֹכַח עָמְדָה עִמָּנוּ הַיּוֹם

Transliteration: Lo et-avoteynu karat YHWH et-habrit hazot ve-et kol-asher-nokach amadah immanu hayom.

Literal(Tagalog): "Hindi sa ating mga ama ginawa ng Panginoon ang tipang ito, kundi sa atin, sa lahat na naririto at nakatayo sa atin ngayon."

2. Septuagint (LXX - Greek)

οὐ πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν διέθετο κύριος τὴν διαθήκην ταύτην, ἀλλὰ πρὸς ὑμᾶς, ὑμεῖς ἐστε πάντες ζῶντες σήμερον.

Transliteration: Ou pros tous pateras hymon dietheto kyrios ten diatheken tauten, alla pros hymas, hymeis este pantes zontes semeron.

Literal(Tagalog): "Hindi sa inyong mga ama ginawa ng Panginoon ang tipang ito, kundi sa inyo, kayong lahat na naririto na buhay ngayong araw."

Ang mga Hebrew scholars at theologians ay nagkakasundo na ang "fathers" sa talatang ito ay tumutukoy sa mga patriarchs (Abraham, Isaac, Jacob) at ang henerasyong namatay sa disyerto. Ang punto ni Moses ay ang Sinai Covenant ay isang bagong legal at national commitment na ginawa ng Diyos sa henerasyong iyon (ang mga nakatayo sa Moab). 

Ang argument na "Sabbath mula kay Adan" ay hindi makikita sa literal na Hebrew o Greek text ng Deut. 5:3. Ang paggamit ng mga modernong translations na may "not only" ay isang interpretative choice (dynamic equivalence) ng mga translator para ipakita na ang covenant ay sumasaklaw rin sa mga nauna, pero hindi ito ang literal na sinasabi ng original text. Ang original text ay nagbibigay ng matalim na contrast: hindi sa kanila, kundi sa inyo.

Sa madaling salita, ang pagbabasa ng tekstong ito ay dapat nakatuon sa konteksto ng covenant na ginawa sa Sinai isang tipang conditional at national para sa Israel at hindi bilang patunay na ang Sabbath ay isang universal moral law mula pa sa paglikha.

3. "Walang Sabbath sa Patriarchs": Ito ang malaking butas.

Wala kang makikitang verse na nagsasabing nag-Sabbath si Abraham, Isaac, o Jacob.

Sa Genesis 2:1-3, nag-rest ang Diyos, pero hindi ito nangangahulugan na kasama sina Adan at Eva. Day 2 pa lang nila sa mundo noon, kaya hindi sila kasama sa pag-rest na 'yan. Wala ring command sa text na ito na nag-uutos sa tao na i-obserbahan ang Sabbath. Ang Sabbath sa Genesis 2 ay isang *prototype* lang o pattern ng rest na matatagpuan natin sa ilalim ng New Covenant, at hindi ito isang *institutional law* na dapat nating sundin.

"And so the whole universe was completed. By the seventh day GOD finished what HE had been doing and stopped working. HE blessed the seventh day and set it apart as a special day, because by that day HE had completed HIS creation and stopped working." (Gen 2:1-3 GNB)

Genesis 12-50: Sa Genesis, kitang-kita ang moral sensitivity ng mga patriarchs. Halimbawa, alam ni Joseph na ang pakikiapid sa asawa ni Potiphar ay kasalanan (Genesis 39:9) kahit wala pa ang written law ng Sinai. Ipinapakita nito na may moral law (natural law) na nakatanim sa konsensya ng tao. Pero ang Sabbath ay wala sa listahang ito. Kung ang Sabbath ay bahagi ng eternal moral law, dapat ay bahagi ito ng "basic moral instinct" ng mga patriarchs. Ang katotohanan na hindi ito issue sa kanila ay patunay na ito ay positive law (laws instituted by God for a specific time/people) at hindi natural law.

Ang pagiging "silent" ng Genesis 12-50 ay hindi aksidente. Ito ay nagtuturo sa atin na ang Sabbath ay hindi isang trans-historical na utos. Ang pagpipilit na "lahat ay nag-Sabbath dati" ay isang anachronism pilit na ipinapasok ang Kautusan ng Sinai sa panahon na hindi pa ito umiiral.

"What I mean is that God made a covenant with Abraham and promised to keep it. The Law, which was given four hundred and thirty years later, cannot break that covenant and cancel God's promise." (Gal 3:17 GNB)

Ang Sabbath ay ginawa ng Diyos na "special" para sa Israel sa Sinai bilang anino ng darating na kaganapan kay Kristo.

"So let no one make rules about what you eat or drink or about holy days or the New Moon Festival or the Sabbath. All such things are only a shadow of things in the future; the reality is Christ." (Col 2:16-17 GNB)

Exodus 16 (manna): Ito ang unang beses na ipinakilala ang Sabbath bilang test sa Israel bago pa ang Sinai. “The Lord has given you the Sabbath” (Ex 16:29) meaning, bago 'yun, hindi pa ito institutionalized.

Kung mula pa kay Adan ang Sabbath, bakit kailangang “ipaalala” sa Exodus 20:8? At bakit ang Deuteronomy 5:15, ang reason ng Sabbath ay ang redemption from Egypt (slavery), hindi ang Creation?

"Remember that you were slaves in Egypt, and that I, the LORD your God, rescued you by my great power and strength. That is why I command you to observe the Sabbath." (Deu 5:15 GNB)

4. Creation (Exodus 20:11) vs. Redemption (Deut 5:15)

Cherry-picking ang tawag dito. Kapag gusto nilang gawing universal, gagamitin nila ang Creation basis. Ang totoo, ang Sabbath ay may creation echo, pero ang formal command at penalty ay Sinai-specific para sa Israel. Parang circumcision may roots sa Abrahamic, pero naging legal requirement sa ilalim ng Law.

5. New Testament Reality

1) Hindi mandatory para sa Church: Walang command sa Gentiles sa Acts 15 o sa kahit anong epistle na i-keep ang 7th day Sabbath.

2) Colossians 2:16-17: Sabi ni Paul, ang Sabbath ay “shadow” lang na natupad na kay Kristo.

3) Hebrews 4: Ang true rest ay hindi weekly day, kundi si Jesus.

4) Early Church: Nag-shift sila sa First Day para i-celebrate ang Resurrection (Acts 20:7, 1 Cor 16:2).

Conclusion:

Ang SDA argument ay circular. Pinipilit nilang gawing eternal moral imperative ang Sabbath. Ang Deuteronomy 5:3 ay malinaw: ang Sinai Covenant (kung saan nandun ang Sabbath) ay iba sa covenant ng mga patriarchs. Ang claim na “mula kay Adan” ay haka-haka lang na walang textual support.

Ang tunay na pahinga ay nasa ating Panginoong Jesus (Matthew 11:28-30), hindi sa isang araw na bahagi na ng lumang tipan. Check mo lagi ang buong context ng covenants, wag lang cherry-picked verses.

APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A: Apostolic Succession: Heritage o Hype?

APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A: Apostolic Succession: Heritage o Hype?

Sa kultura nating mga Pinoy, mahilig tayo sa "heritage" at "lineage." Mas kampante tayo kapag ang isang negosyo, political dynasty, o kahit ang isang brand ay may mahabang kasaysayan, ‘yung tipong “proven and tested.” Ganito rin ang mentality sa usapin ng Apostolic Succession. Marami ang naniniwala na ang One True Church ay kailangang may “unbroken chain” mula pa noong panahon ng mga apostol hanggang ngayon.

Pero, real talk lang: ang succession ba ng mga lider ang tunay na sukatan ng pagiging "True Church"? O baka naman nakakaligtaan natin ang mas malalim na definition ng pagiging apostolic?

Ang Alamat ng "Unbroken Chain"

Ang argument nila ay simple: noong namatay si Judas, pinalitan siya ni Matthias (Acts 1:21–22). Ang pagpapatong ng kamay (ordination) ay naging pattern nina Paul at Timothy at iba pang church leaders. They passed the torch. Ang claim: kung hindi mo matatahi ang lineage mo pabalik sa mga apostol via bishops, hindi ka tunay na simbahan.

Dito madalas nakasalalay ang authority ng mga tradisyunal na institusyon (like the Roman Catholic or Eastern Orthodox Church). Sinasabi nilang sila ang "True Church" dahil ang kanilang hierarchy ay direct line mula sa mga apostol.

Pero heto ang problem: it’s a circular argument.

The Circular Trap

Para patunayan ng isang institusyon na sila ang True Church, kailangan nilang patunayan na ang kanilang lineage ay “valid.” Pero para masabing “valid” ang lineage na ‘yun, kailangan mo munang tanggapin na sila ang True Church.

Sila ang True Church kasi sila ang may apostolic succession. Bakit valid ang apostolic succession nila? Kasi sila ang True Church.

Nakikita niyo ba? Pabalik-balik lang. Wala silang labas na standard para i-verify ang sarili nila kung hindi nila ipinagpapalagay (presupposition) na sila na nga ang True Church mula sa umpisa.

Ano ba ang Sinasabi ng Early Church Fathers?

Kung babalikan natin ang history at hindi lang ang tradition, makikita natin na ang mga Church Fathers gaya nina Clement at Irenaeus ay hindi nagpo-point sa "organizational chart" para hanapin ang True Church.

Noong nagsulat si Clement of Rome sa Corinth, ang concern niya ay hindi "institutional succession" para sa prestige. Ang point niya: naging faithful at blameless ba ang service ng mga lider na ‘yun? Ang pagiging successor ng apostol ay nakabase sa fidelity to their teaching, hindi sa pagiging part ng isang unbroken chain.

Si Irenaeus naman, noong tinutukoy niya ang mga bishop, ang concern niya ay ang Rule of Faith at ang gospel message mismo. Ang gusto niyang malaman ng mga tao ay kung saan makikita ang truth. Ang succession ng mga bishop ay nagsilbing "proof of authenticity" para sa doktrina, hindi para sa "institution."

Ang pagiging Apostolic ay hindi tungkol sa kung sino ang nag-appoint sa iyo. Ito ay tungkol sa kung ang message mo ay tugma sa turo ng mga Apostol sa Kasulatan. Kung ang message ay iba na sa gospel, kahit gaano pa kahaba ang "chain" mo, it’s not apostolic.

"Catholic" Ba Tayo?

Maraming Protestants ang allergic sa salitang "Catholic." Pero kung babalik tayo sa original meaning, ang "catholic" ay nangangahulugang universal o comprehensive.

Noong ginamit ng early church ang term na "catholic," ang tinutukoy nila ay:

1) Space and Time: Ang truth ay para sa lahat, sa buong mundo.

2) Completeness: Hindi kulang ang gospel na itinuturo. It covers the whole counsel of God.

History teaches us that the church is One not because of a human hierarchy, but because we are gathered around one Lord and one Gospel. Ang New Covenant Theology ay nagtuturo sa atin na ang union natin kay Kristo ang nagbibigay sa atin ng "identity," hindi ang pagiging member ng isang specific institution.

Mini Myth: “Ang Offices ng Apostle at Prophet ay tuloy-tuloy hanggang ngayon”

Madalas nating naririnig sa mga charismatic circles na may mga "Modern-day Apostles" o "Prophets." Pero heto ang real talk: noong unang panahon, ang mga Apostol ay mga eyewitness ng pagkabuhay na mag-uli ni Kristo. Foundational sila (Eph 2:20).

Sa ating Continuationist perspective, naniniwala tayo na ang mga gifts ay nagpapatuloy (healing, prophecy as sharing God's truth, etc.), pero ang office ng Apostle bilang foundational layer ng church ay tapos na. Hindi na sila puwedeng palitan kasi hindi na tayo eyewitnesses ng resurrection ni Jesus in the same sense na sila ay eyewitnesses. Ang foundation ay nailatag na; tayo na lang ang nagtatayo sa ibabaw nito.

Visible vs. Invisible Church

Dito tayo madalas malito.

• Visible Church: Ito ‘yung local church niyo, ‘yung mga taong nakikita mong nagwo-worship, nag-a-attend ng service, at nagpapa-participate sa ordinances

• Invisible Church: Ito ang true body of believers mula noon hanggang ngayon; kilala lang sila ng Diyos na nakakaalam kung sino ang mga tunay na mananampalataya. (Matt 7:21–23; 2 Tim. 2:19).

Ang mga Protestante ay hindi parte ng "institutional chain" ng Rome, pero hindi ibig sabihin ay hindi tayo "true church." Ang tunay na Church ay ang body of Christ na nakakapit sa Gospel. Hindi kailangan ng chain of ordination para maging "True"; kailangan lang ng faith in the Jesus of the Bible.

Application: Ano ang dapat nating gawin?

1) Validate via Content, Not Structure: Huwag nating hanapin ang "True Church" sa listahan ng mga obispo o sa haba ng lineage. Hanapin natin sa doktrina. Ang gospel ba ang sentro? Itinuturo ba ang pure grace ng Diyos na hindi base sa ating gawa?

2) Boldness in the Gospel: Dahil alam nating "catholic" (universal) ang truth, maging bold tayo. Hindi natin kailangan ng "official seal" mula sa isang global institution para maging legitimate ang ministry natin. Ang legitimacy natin ay galing sa Panginoong Hesus na siyang ulo ng Simbahan.

3) Hold onto the Faith: Ang apostolicity ay nakadikit sa Apostol na siyang nagdala ng salita ng Diyos. Hangga’t hawak natin ang Bibliya at ipinapangaral natin ang tunay na Gospel, tayo ay apostolic.

Sa huli, hindi "chain of command" ang nagliligtas sa atin, kundi ang Jesus na ipinangaral ng mga Apostol. Iyan ang heritage na dapat nating ipagmalaki.