APOLOGETICS BIBLE STUDY Q&A: "Ang Tahimik na Pagbabalik ng Pelagianism: Isang Babala para sa mga Christian Churches!"

Sa mundo ng modern evangelicalism, madalas nating marinig ang mga mensahe tungkol sa "pagbabago ng buhay," "pag-achieve ng pangarap," at "paggawa ng tamang desisyon." Pero sa gitna ng mga ito, may isang mapanganib na maling turo na dahan-dahang gumagapang sa mga pulpito natin ngayon: ang Pelagianism.

Para sa ating Apologetics Bible Study, kailangan nating himayin ito para hindi tayo madala ng agos ng maling doktrina.

Ano nga ba ang Pelagianism?

Ang Pelagianism ay nagmula sa turo ni Pelagius, isang monghe noong ika-apat na siglo. Sa madaling salita: itinatanggi nito ang doktrina ng original sin.

Ayon sa mga Pelagian, ang tao ay hindi ipinanganak na may sinful nature. Sabi nila, ang kasalanan ni Adan ay nakaapekto lang sa kanya at hindi sa buong sangkatauhan. Ang tao, sa kanilang tingin, ay may likas na kakayahan (moral ability) na piliin ang mabuti o masama nang hindi nangangailangan ng espesyal na tulong o enabling grace mula sa Diyos. Sa kanilang pananaw, ang biyaya (grace) ng Diyos ay paraan lang para mas madaling gawin ang mabuti, pero hindi ito kailangan para "mabuhay" ang isang espirituwal na patay.

Sa madaling salita, ang Pelagianism ay salvation by self-effort. Sinasabi nito na kaya mong iligtas ang sarili mo kung magdedesisyon ka lang nang tama.

Bakit Maraming Evangelical Pastors ang "Ignorant" Dito?

Hindi naman sa lahat ay sadya ang pagkukulang, pero madalas ay dahil sa pragmatism.

Church Growth over Deep Theology: Maraming pastors ang naka-focus sa dami ng attendance at "results." Mas madaling mag-preach ng self-help tips for motivation kaysa sa mabigat na doktrina ng total depravity at sovereign grace.

Cultural Relevance: Gusto nilang maging relatable sa mga tao. Minsan, para hindi "maka-offend," tinatanggal nila ang mensahe na ang tao ay dead in sin at walang kakayahang lumapit sa Diyos nang mag-isa.

Lack of Theological Training: Hindi lahat ng mga nagtuturo ay may malalim na systematic theology background. Minsan, nakukuha lang nila ang mensahe mula sa pop-Christian psychology kaysa sa Bibliya.

Paano ito naipapahayag at napra-practice sa simbahan ngayon?

Hindi mo maririnig na sabihin ng pastor na "Pelagian ako." Pero mararamdaman mo ito sa paraan ng kanilang pagtuturo:

"Just make a decision for Jesus": Parang ang kaligtasan ay isang simpleng "customer choice" na parang pumipili ka lang sa menu. Inaalis nito ang katotohanan na ang tao ay hindi kayang lumapit sa Diyos kung hindi siya gagalawin ng Espiritu Santo.

"Be the best version of yourself": Ang sermon ay nagiging motivational speech na nakatuon sa lakas ng tao, sa halip na sa kapangyarihan ng krus.

Legalismo: Ang pagtuturo na kung gagawin mo ang listahan ng "Dos and Don'ts" (na hindi naman galing sa utos ng Diyos), doon ka magiging banal. Ito ay pag-asa sa sariling gawa.

Pelagianism vs. Biblical Gospel Preaching

Dito nagkakaroon ng malaking pagkakaiba:

Pelagianism:

• Ang tao ay neutral o may kakayahang piliin ang Diyos nang mag-isa.
• Ang biyaya ay isang "tulong" lang para sa mga gustong maging mabuti.
• Ang focus ay sa kakayahan ng tao (human will).
• Ang kaligtasan ay resulta ng tamang desisyon ng tao.
  

Biblical Gospel Preaching

• Ang tao ay "patay" sa kasalanan at hindi makakalapit kung hindi muna gagawa ng prevenient grace ang Diyos.
• Ang biyaya ay kailangan at unang hakbang para sa kaligtasan.
• Ang focus ay sa kapangyarihan ng Diyos (divine enablement).
• Ang kaligtasan ay regalo ng Diyos na tinatanggap ng tao sa pamamagitan ng pananampalataya (na binigyan din ng kapasidad ng Diyos).
  
  

Paano kung ang church mo pala ay nagtuturo ng Pelagianism?

Kung napansin mong ang simbahan mo ay lumilihis na sa direksyon ng Pelagianism kung saan ang sentro ay ang tao at hindi ang biyaya ng Diyos, huwag kang mag-panic, pero maging mapagmatyag.

• Test Everything: Gaya ng Bereans (Acts 17:11), suriin ang lahat ng turo gamit ang Bibliya. 
  
  "Mas bukás ang isipan ng mga Judiong tagaroon kaysa sa mga Judiong taga-Tesalonica. Wiling-wili silang nakikinig sa mga paliwanag ni Pablo, at sinasaliksik nila araw-araw ang mga Kasulatan upang tingnan kung totoo nga ang sinasabi niya." Mga Gawa 17:11 RTPV
  
  
• Tanungin ang sarili: "Sino ang bida sa sermon na ito? Ang tao ba o si Kristo?"
  
  
• Speak with Wisdom: Kung malapit ka sa leadership, humingi ng one-on-one na usapan. Huwag maging mapanghusga. Itanong nang maayos: "Pastor, napapansin ko po na parang focus tayo sa human effort. Paano po natin balansehin ito sa doktrina ng grace?"
  
  
• Pray for Discernment: Ipanalangin na buksan ng Diyos ang mata ng inyong mga leader.

• Know When to Leave: Kung ang isang simbahan ay matigas sa maling turo at hayagang tinatanggi ang doktrina ng biyaya (at pinapalitan ito ng works-based gospel), hindi mo obligasyong manatili sa isang lugar na nagpapakain sa iyo ng "false gospel." Ang iyong espirituwal na kalusugan ay mahalaga. Humanap ng komunidad na itinataas ang kaluwalhatian ng Diyos at ang ganap na pagdepende natin sa Kanyang biyaya.

Ang tunay na Gospel ay hindi tungkol sa kung ano ang kaya nating gawin para sa Diyos, kundi tungkol sa kung ano ang ginawa ni Kristo para sa atin. 'Wag tayong papayag na ang sentro ng ating pananampalataya ay mapalitan ng ating sariling kakayahan.

Sa iyong palagay, aling bahagi ng "self-help" culture sa mga modernong simbahan ang pinakamahirap tanggalin o i-correct para sa karaniwang mananampalataya?

FAP BIBLE PROPHECY Q&A: "Israel as a Sign of the Rapture? Bakit Hindi Sign ng End Times ang Modern Israel?"

FAP BIBLE PROPHECY Q&A: "Israel as a Sign of the Rapture? Bakit Hindi Sign ng End Times ang Modern Israel?" 

Today, I want to talk about something that hits close to home for many of us in the church, especially here in the Philippines. Alam niyo naman sa ating culture, mahilig tayo sa "end times" talk. Tuwing may balita tungkol sa Israel o sa Middle East, biglang dadami ang posts sa Facebook about the "Rapture" and how the world is ending soon.

Madalas nating marinig: "Israel is a nation again! This is the sign that the Rapture is near!"

Pero, let’s do a bit of "real talk" and Bible study. Is it really biblical to claim that the modern state of Israel is the "super sign" of the Rapture? Or are we just caught in a loop of confusing theology?

The "Signless" Paradox: May Warning o Wala?

Isa sa main tenets ng Dispensationalism (yung system of interpretation na madalas gamitin sa mga "Left Behind" type of preaching) ay ang doctrine ng Imminency. Sinasabi nila na ang Rapture ay signless. Ibig sabihin, wala dapat mangyari bago ito mag-happen. Pwede siyang mangyari anytime, even before the tribulation begins.

Ang gulo lang, 'di ba? Kasi, the very same people who teach that the Rapture is "signless" are the same people writing books filled with "signs" of the times.

Isipin mo ito: Sabi nina John MacArthur, Mark Hitchcock, at marami pang iba, "No signs necessary for the Rapture." Pero sa kabilang banda, susulat sila ng mga libro na pinapaliwanag na ang pag-usbong ng Israel noong 1948, ang European Union, o ang pag-unlad ng technology ay mga signs na malapit na ang Rapture.

Para itong prophetic schizophrenia. Sinasabi nilang walang sign, pero todo-benta sila ng mga librong naglilista ng mga signs.

Ang "Stage-Setting" Excuse

Kapag tinanong mo sila kung bakit sila naglilista ng signs kung "signless" naman ang Rapture, ang sagot nila ay: "We are stage-setting." Sinasabi nila na kahit hindi pa fulfill ang prophecy ngayon, God is just "preparing the stage" for the future Tribulation period.

Pero honestly, logic-wise, hindi ito papasa. Kung kailangan pa ng "stage-setting," tulad ng pagtatatag ng state of Israel, para mangyari ang end-time events, eh di hindi pala "imminent" ang Rapture for the past 1,900 years! Kung ang pagiging bansa ng Israel ang "Super Sign," edi dapat hindi inasahan ng mga Christians noon (like those in Paul’s time) na babalik si Jesus, dahil wala pa naman ang state of Israel noon, 'di ba?

Ang logic ng imminency requires that nothing needs to happen. Pero ginagawa nilang "prerequisite" ang pagkakaroon ng modern state of Israel. It’s a contradiction.

The Fig Tree Myth

Marami ang gumagamit sa Matthew 24:32: "Now learn the parable from the fig tree..." para sabihing ang "fig tree" ay Israel, at ang pag-bloom nito (1948) ay sign na malapit na ang summer (the End).

Pero, let's be real sa context:

Walang exclusivity: Sa Bible, ang Israel ay tinatawag ding vine, olive tree, at cedar. Ang fig tree ay hindi exclusive code for Israel.

Luke’s Account: Sa Luke 21:29, sabi ni Jesus, "Look at the fig tree and all the trees." Kung "Israel" ang fig tree, ano naman ang "all the trees"? Bakit hindi ’yon pinapaliwanag?

Nature Lesson: Simply put, Jesus was giving a nature lesson. Kapag nakita mong nagkakadahon ang puno, alam mong malapit na ang summer. It’s a general observation of the seasons, not a secret code about 1948.

The Better View: Kingdom Growth 

Instead of living in fear, waiting for a "sign" to escape via Rapture, bakit hindi natin tingnan ang Kingdom of God sa paraang ginagawa ng mga Reformed theologians?

Ang kingdom ni Kristo ay hindi "naka-pause" habang naghihintay ng Rapture. It is currently growing. As a Partial Preterist, I believe that the prophecies in the Olivet Discourse (Matthew 24) had their primary fulfillment in the destruction of Jerusalem in 70 A.D.

And as a Postmillennialist, I believe the Great Commission is actually working! The gospel is conquering nations. The Kingdom is not waiting for a political state in the Middle East to "start" the clock; the clock is already ticking, and the Kingdom is advancing through the preaching of the Gospel and the power of the Holy Spirit.

Real Talk Reflection

Bible Verse:

"But of that day and hour no one knows, not even the angels of heaven, nor the Son, but the Father alone." (Matthew 24:36)

Call to Action: Stop obsessing over the newspaper headlines as if they are the "Bible" for our generation. Stop waiting for a "sign" to escape. Instead, focus on the here and now. The mandate is clear: go and make disciples of all nations.

If we are truly living in the "last days" (which the New Testament authors described as the time starting from the early church), then our job is not to track geopolitical signs, but to track how well we are living out the Gospel. How are you influencing your community for the Kingdom today? Huwag kang mag-abang ng signs; mag-abang ka ng opportunities to serve.

What are your thoughts on this? Do you think the obsession with "end times signs" actually distracts us from the work God has for us today? Let me know in the comments!