“Kung ang Sabbath ay ginawa para sa tao (Mark 2:27), hindi ba ibig sabihin nun na para ito sa lahat ng tao, hindi lang sa mga Hudyo?”

Alam niyo, isa sa mga pinaka-misunderstood na verse pagdating sa Sabbath debate ay ang Mark 2:27, kung saan sinabi ni Jesus, "The Sabbath was made for man, not man for the Sabbath." Maraming mga kapatid natin sa pananampalataya ang pagkabasa niyan, ang conclusion agad ay: "Ayan oh! Dahil ginawa ito para sa tao, universal ito at dapat sundin ng lahat ng tao sa bawat henerasyon!"

Sa totoo lang, on the surface, parang ang ganda pakinggan at mukhang tama naman, 'di ba? Pero kapag binagalan natin at tinignan nang maigi kung ano ba talaga ang ginagawa ni Jesus sa moment na 'yun, makikita natin na hindi Siya nagbibigay ng universal mandate para sa lahat ng bansa sa kasaysayan. Ang totoo, pinu-puna at kino-correct Niya ang legalistic at nakakasakal na interpretation ng mga Pariseo sa isang covenant institution na ibinigay ng Diyos specifically para sa Israel bilang isang regalo, at hindi bilang isang pabigat.

Ang Context sa Likod ng Salitang "Anthropos"

Ang Greek word na ginamit para sa "man" dito ay anthrōpos. Yes, literal itong nangangahulugang humanity o sangkatauhan, pero laging context ang nagdedetermina ng meaning. Ang context dito ay napaka-Jewish. Kaibigan, si Jesus ay nakikipag-usap sa mga Jewish religious leaders, sa isang Jewish setting, tungkol sa isang Jewish covenantal ordinance na ginagamit na weapon laban sa mga kapwa nila Judio na nagugutom lang at kumukuha ng butil sa bukid.

Ang point ni Jesus dito ay pastoral at corrective: Ibinigay ng Diyos ang Sabbath para pagsilbihan ang Israel, hindi para apihin sila. Malayo ito sa ideya na ang bawat Gentile nation sa bawat siglo ay obligadong mag-observe ng weekly seventh-day rest.

Ang Katahimikan ng Scripture sa "Universal Sabbath"

Heto ang isang mahalagang bagay na madalas hindi napag-uusapan sa mga church conversations: Kung ang Sabbath ay talaga namang para sa buong humanity simula pa nung Creation, dapat ay makakita tayo ng tatlong bagay sa Bible:

1. Isang malinaw na command na mag-Sabbath bago pa ang panahon ni Moses.
2. Evidence na ang mga Gentile nations (mga hindi Judio) ay pinaparusahan o pinanagot ng Diyos dahil sa hindi pag-o-observe nito.
3. Isang malinaw na utos sa New Covenant church (pagkatapos ng resurrection ni Christ) na ituloy ang Sabbath-keeping.

Pero kapag sinaliksik natin ang Scriptures nang maigi at tapat, wala tayong makikitang kahit isa sa tatlong 'yan. Sa Nehemiah 9:13-14, napaka-explicit: Sinasabi doon na "ipinaalam" (made known) ng Diyos ang Sabbath sa Sinai. Ang salitang "made known" ay ginagamit para sa bagong revelation, hindi para sa pagpapaalala ng isang bagay na dati nang ginagawa simula pa kay Adam. Kung sina Noah, Abraham, at ang mga patriarchs ay nag-Sa-Sabbath na, bakit kailangan pa itong "ipaalam" sa Sinai? Ibig sabihin, ito ay bago at specifically para sa bansang Israel.

Si Jesus Bilang "Lord of the Sabbath"

Tignan din natin ang ipinakita ni Jesus sa Kanyang ministry. Consistent Siya sa pagpapakita na ang Sabbath ay hindi isang rigid at inflexible na batas na hiwalay sa redemptive purpose nito. Sabi Niya sa Matthew 12:5, ang mga temple priests ay "bine-break" ang Sabbath every week dahil sa kanilang trabaho sa templo, pero blameless sila. Bakit? Dahil ang priestly work ay mas priority.

Paulit-ulit na nagpagaling si Jesus sa araw ng Sabbath nang walang alinlangan. Nang ma-challenge Siya, hindi Siya umatras; lalo pa Niyang niliwanag na Siya ang "Lord of the Sabbath" (Matthew 12:8). Grabe 'yung claim na 'yan! Signal ito na ang ultimate meaning at purpose ng Sabbath ay laging nakaturo sa Kanya at sa Kanyang redemptive work, at hindi pabalik sa isang weekly ritual.

Covenant Mercy, Hindi Cosmic Law

So, nung sinabi ni Jesus na ang Sabbath ay "made for man," gumagawa Siya ng isang grace-centered pastoral point sa loob ng tamang covenantal frame nito. Dinisenyo ito ng Diyos para sa ikabubuti at pahinga ng Israel, hindi bilang pamatok ng religious performance. Ito ay isang covenant mercy, hindi isang cosmic law na nakatali sa lahat ng descendants ni Adam. Under the Old Covenant, 'yung weekly seventh-day rest ay isang maganda at tangible na sign na nagtuturo sa mga tao sa isang bagay na mas dakila na darating pa lang.

Mula sa Anino Patungo sa Katotohanan kay Kristo

Ngayon, sa ilalim ng New Covenant, ang aninong ito (shadow) ay nagbigay-daan na sa tunay na katotohanan (substance). Sinasabi sa Hebrews 4:9-10 na mayroon pa ring Sabbath rest para sa mga anak ng Diyos pero pansinin niyo kung ano na ang rest na ito ngayon: "Whoever has entered God's rest has rested from his works as God did from His."

Hindi na ito tungkol sa isang partikular na araw sa isang linggo; ito ay tungkol sa pagpasok sa pamamagitan ng pananampalataya sa tapos nang gawa (finished work) ni Jesus Christ. Ang pahinga na itinuturo ng weekly Sabbath ay dumating na sa persona ng ating risen Lord. Ang mga nakay Kristo ay nakapasok na sa pahingang iyon hindi lang isang beses sa isang linggo, kundi continuously at permanently.

Kaya yes, the Sabbath was absolutely made for man’s benefit sang-ayon tayo diyan. Pero ginawa ito specifically para sa Israel sa ilalim ng Old Covenant bilang isang sign at anino. Ngayong dumating na ang reality kay Kristo, tapos na ang trabaho ng anino. Para sa mga believers ngayon, ang tawag sa atin ay hindi ang bumalik sa anino, kundi ang mabuhay nang may kagalakan sa katotohanan nagpapahinga hindi sa isang kalendaryo, kundi sa ating buhay at naghaharing Tagapagligtas.

Real Talk Reflection

Hebrews 4:9-10

"Kaya't mayroon pang natitirang pamamahinga para sa bayan ng Diyos. Sapagkat ang pumasok sa pamamahinga ng Diyos ay nagpapahinga rin sa kanyang mga gawa, gaya ng Diyos sa Kanya."

Call to Action: Kapatid, baka pagod na pagod ka na sa kaka-try na i-please ang Diyos sa pamamagitan ng mga rules at rituals. Ang hamon sa atin ngayon: Huminto ka na sa sarili mong pagsisikap na maging "enough" sa harap ng Diyos. Tanggapin mo at pagpahingahan ang katotohanan na si Jesus na ang gumawa ng lahat para sa iyo. Ang tunay na pagsunod ay hindi nanggagaling sa kaba ng isang alipin, kundi sa pahinga ng isang anak na alam na tapos na ang laban dahil kay Kristo.

“Has Johnson Amican Stayed Pro-Catholic?”

Former Adventists Philippines

​“Freed by the Gospel. Firm in the Word.”

For more inquiries, contact us:

Email: formeradventist.ph@gmail.com

Facebook: https://www.facebook.com/groups/formeradventistph

Former Adventists Philippines Association, Inc
SEC Registration No: 2025090219381-03

Help keep this content free for everyone. I am committed to sharing these truths and resources freely. If you have found value in my articles since 2021 and would like to partner with me in this ministry, your support on Ko-fi would be greatly appreciated. It helps cover the costs of maintaining this blog and creating new content.

❤️ Partner with me on Ko-fi
Gcash# 09695143944 

PayPal: paypal.me/formeradventistsph

Ko-Fi: https://ko-fi.com/ronaldobidos

Investigating Adventism: "Pro-Catholic ka pa din Bro. Johnson Amican?"

 

Panimula: Hindi Tayo Nagtatagpo sa Tamang Isyu

Bago tayo sumabak sa mismong nilalaman ng ating talakayan, nais kong linawin ang isang mahalagang bagay mula sa simula: hindi tayo nagtatagpo sa tamang isyu.

Si Bro. Johnson Amican, sa kanyang programa, ay tila nalito sa tunay na pinag-uusapan. Sa halip na direktang tugunan ang mga ebidensyang ibinigay ko mula sa kanilang mga opisyal na aklat, ang ginawa niya ay gumawa ng straw man fallacy binago niya ang aking argumento para mas madali akong matalo. Pinalabas niyang hindi raw ako updated sa kanilang mga turo, pero ang katotohanan ay siya mismo ang hindi nakabasa ng kanilang sariling mga opisyal na dokumento.

Nais kong maging malinaw sa lahat: ang aking target sa debate na ito ay ang "Traditional SDA" position hindi ang personal na pananaw ni Bro. Johnson Amican. Ito ay isang napakahalagang paglilinaw. Bakit? Dahil ang posisyon ni Bro. Johnson ay isa lamang sa dalawang magkaibang pananaw na kinikilala ng SDA Church at wala sa dalawang ito ang itinanghal na opisyal na turo ng General Conference ng SDA Church sa buong mundo. Ibig sabihin, hindi niya kayang sabihin na ang kanyang pananaw ang nag-iisang tama, dahil kahit ang kanyang sariling simbahan ay hindi pa nagbibigay ng final ruling sa usaping ito.

Ang Palmdale Conference (1976): Ang Kasaysayang Dapat Malaman

Napatunayan ang sitwasyong ito sa Palmdale Conference noong 1976, kung saan nagtipon ang mga SDA scholars at church administrators mula Australia at United States upang talakayin ang isang kontrobersyal na tanong:

Ang "Righteousness by Faith" ba ay tumutukoy lamang sa Justification, o kasama rin ang Sanctification?

Ang resulta? Walang nanalo. Nagkasundo silang mag-"agree to disagree." Nanatiling buhay ang dalawang magkaibang posisyon sa loob ng SDA Church hanggang ngayon.

Ang Conference na ito ay dinaluhan ng siyam na scholars at church administrators mula Australia at labing-isa mula United States, na naganap sa Palmdale, California, noong April 23–30, 1976. Ang layunin nito ay talakayin ang isang kontrobersyal na tanong na nagdudulot ng malawak na pastoral problems sa mga churches sa America at Australia:

1. Ano ba talaga ang ibig sabihin ng Pauline expression na "righteousness by faith"?
2. Tumutukoy ba ito nang eksklusibo sa justification, o kasama rin ang sanctification?

Ang sampung formal papers na binasa at tinalakay sa nasabing conference ay kinabibilangan ng mga kontribusyon mula kina D. F. Neufeld, A. P. Salom, R. W. Olson, R. Dederen, D. Ford, K. H. Wood, H. K. LaRondelle, at A. S. Jorgensen mga kilalang SDA scholars na may malalim na kaalaman sa paksa.

Ayon sa Online Encyclopedia of Seventh-day Adventists (ESDA), nagtapos ang conference nang may statement of consensus na hindi nila gustong ituring na "official pronouncement by church leaders." Ganito ang unang pahayag:

"We agree that when the words righteousness and faith are connected (by 'of,' 'by,' etc.) in Scripture, reference is to the experience of justification by faith. God, the righteous Judge, declares righteous the person who believes in Jesus and repents. Sinful though he may be, he is regarded as righteous because in Christ he has come into a righteous relationship with God. This is the gift of God through Christ."

Ngunit tatlong talata pagkatapos, may isang ambiguous na pahayag: "Seventh-day Adventists have often used the phrase 'righteousness by faith' theologically to include both justification and sanctification."

Tulad ng nabanggit ni Gerhard Pfandl, walang naging paliwanag kung tama ba o biblical ang ganitong paggamit. Bilang resulta, parehong panig ang nag-claim na sinusuportahan ng consensus statement ang kanilang posisyon. Ito ang dahilan kung bakit hanggang ngayon ay nahahati pa rin ang SDA Church sa usaping ito.

Dalawang Magkaibang Posisyon sa Loob ng SDA

Mahalaga na maunawaan nating malinaw ang dalawang magkasalungat na pananaw sa loob ng SDA Church:

Una, ang Last Generation Theology (LGT) o "Traditional SDA" ay nagtuturo na ang Righteousness by Faith ay parehong Justification at Sanctification na ang dalawa ay magkasama bilang iisang proseso ng kaligtasan.

Pangalawa, ang mainstream SDA kasama sina Desmond Ford at ang Australian Division ay nagsasabi na ang Righteousness by Faith ay Justification by faith alone, hiwalay sa Sanctification. Ito ang posisyong ipinagtatanggol ni Bro. Johnson Amican.

Kaya nga, malinaw ang sitwasyon: walang opisyal na nanalo sa Palmdale Conference. Nanatiling lehitimo ang parehong posisyon sa loob ng SDA Church hanggang sa kasalukuyan.

Dito natin dapat marinig ang isang maingat na paalala kay Bro. Johnson: kung tunay niyang nirerespeto ang SDA Church, hindi niya dapat bigyan ng impresyon na ang totoong "pro-Adventist" ay yung nasa panig niya lamang. Sapagkat ayon sa naging kasunduan ng Palmdale Conference, walang tama o mali sa magkabilang panig. Ang hindi namamalayan, ito ay nagpapakita ng isang malalim na "identity crisis" sa loob ng SDA Church pagdating sa doktrina ng kaligtasan.

Sino Talaga ang "Pro-Catholic"?

Dito naman pumapasok ang isang napakaimportanteng punto. Sa aking mga naunang artikulo at videos, tinawag ko ang SDA position na "pro-Catholic" sa konsepto. Nais kong linawin ito nang maayos.

Si Alwyn Philip Salom, isa sa mga presenter sa Palmdale Conference at isang kilalang biblical scholar na nakatuon sa New Testament studies, ay nagsabi nang malinaw sa kanyang papel:

"Ipinakita niya sa Scripture na ang ibig sabihin ng righteousness ay 'essentially a matter of right status in the sight of God.' At kapag binigyan ito ng kahulugan na kasama ang ideya ng 'to make righteous,' iyon ay isang Catholic interpretation, hindi Protestant."

Sinusuportahan din ito ng pananaw ni Robert Brinsmead noong early 1970s. Ayon sa ESDA, ipinakilala niya sa debate ang mga sulat ng Lutheran reformer na si Martin Chemnitz (1522–1586), na nagbigay-diin sa matinding pagkakaiba ng Protestant soteriology kumpara sa Roman Catholic teaching.

Ayon kay Chemnitz, ang Protestant soteriology ay nakikita ang justification bilang isang forensic concept at binibigyang-halaga ang imputed righteousness of Christ. Ang Catholic doctrine naman ay pinagsasama ang imputed at imparted righteousness, kaya't nagiging bahagi ang sanctification sa ground of salvation. Para kay Chemnitz, ito ay isang katiwalian ng ebanghelyo na na-codify ng Catholic Church sa Council of Trent (1545–1563), at taliwas sa turo ni Apostol Pablo at ni Martin Luther.

Maliwanag kung gayon: para sa mga SDA scholars mismo, ang tinutukoy na "pro-Catholic" ay ang panig ng "Traditional SDA" o Last Generation Theology hindi ang mainstream SDA.

May katuwiran si Bro. Johnson na tanggihan ang tawag na "pro-Catholic" sa puntong iyon. Ngunit hindi ito nililinaw sa kanyang mga videos, at hindi rin niya itinama ang aking pagtukoy sa wastong konteksto nito.

Ang Unang Argumento ni Bro. Johnson: Hindi Siya "Updated"?

Sinabi ni Bro. Johnson sa kanyang programa:

"Ito po yung sabi niya, ang SDA righteousness by faith ay pareho ng sa Catholic dahil ang SDA ay naniniwala na ang Justification ay may kasamang Sanctification... napansin ko lang na hindi ka updated sa aming mga video lalo na po sa righteousness by faith."

Ang katotohanan ay ito: habang pinagtitiyagaan kong panoorin ang kanilang programa, ni minsan ay hindi nila binanggit o tinugunan ang mga references na binasa ko mula mismo sa kanilang opisyal na mga aklat. Hindi ito nagulat sa akin, dahil kilala ko na ang estilo: kapag nakaharap sa mga argumento na hindi nila kayang sagutin, ang laging fallback ay ang straw man fallacy palabasing hindi updated ang kalaban, para mas madaling ma-refute.

Ngunit ang mga aklat na ginagamit ko laban sa kanila ay authorized mismo ng General Conference ng SDA Church para mag-represent ng SDA teachings hindi ang kanilang programa. Halimbawa, sa aking unang video response na may pamagat na "Pro-Catholic ka pala!", nilaktawan lang nila ang aking mga ebidensya mula sa kanilang mga aklat. Kaya hindi sila nagtagumpay na buwaguhin ang katotohanan na ang SDA righteousness by faith ay katulad ng konsepto ng Roman Catholic Church.

Ang Ikalawang Argumento ni Bro. Johnson: "Pro-Adventist" Daw Siya

Sinabi rin ni Bro. Johnson:

"So brother Ronald natalakay na namin yan... nagkaroon ng linaw po ito na ano magkasama at iisa ay ang righteousness by faith at justification by faith kaya sinasabi ko po na pro-Adventist ako."

Habang sinasabi niya ito, ipinakita niya sa slide ang article ni Gerhard Pfandl na "The Righteousness by Faith Controversy" mula sa Perspective Digest.

Ngunit narito ang problema: hindi iyon ang conclusion ng article ni Pfandl. Sa katunayan, ganito ang tunay na sinabi ni Pfandl:

"Malinaw naman ito [ang unang bahagi]. Ngunit sa section na 'Justification and Sanctification' may ilang ambiguous statements... Walang paliwanag kung dapat bang ipagpatuloy ang paggamit ng phrase na 'righteousness by faith' sa ganitong paraan."

Ang tunay na "nilinaw bandang huli" sa Palmdale Conference ay hindi ang sinasabi ni Bro. Johnson. Sa halip, pareho ang dalawang posisyon ang kinilala, at ang naging resulta ay isang draw walang panalong tama o talunang mali. Nagkasundo ang Conference na maaaring pagpilian ng mga SDA kung alin sa dalawang pananaw ang sa tingin nila ay tama.

Malabo pa rin ang claim ni Bro. Johnson na siya ay "pro-Adventist" na parang ang kanyang posisyon lamang ang tunay na Adventist. Hindi ba't "pro-Adventist" din ang mga SDA na nasa panig ng Traditional/LGT? Hindi ba't draw lang naman ang naging resulta ng Palmdale Conference para sa dalawang panig?

Bakit Hindi Pa Rin "Lulusot" si Bro. Johnson

Mayroon pang isang malaking blunder si Bro. Johnson. Pilit niyang ipinaliwanag na, bilang sagot sa akin, sinasabi ko raw na isinasama niya ang Sanctification sa initial Justification. Binasa pa niya ang SDA Dictionary para patunayan na hindi daw iyon ang stand nila.

Ngunit hindi iyon ang aking argumento. Ito ay straw man fallacy muli nilalagay niya ang kanyang salita sa aking bibig para mas madali akong ma-refute.

Kahit ang Roman Catholic Church mismo ay naniniwala na ang initial grace o initial Justification ay nagmumula sa ritual ng infant baptism at malinaw na wala namang kamalayan ang mga sanggol para makagawa ng mabubuting gawa. Kaya ang RCC ay hindi nagtaturo na ang initial justification ay may kasamang works.

Ang aking punto ay iba: ang tinutukoy kong "pro-Catholic" na posisyon ay ang pagsasama ng Justification at Sanctification bilang proseso ng kaligtasan hindi ang initial justification lamang.

Ganito ang malinaw na sinasabi ng kanilang sariling Pocket Dictionary for Understanding Adventism (p. 117) sa ilalim ng article na "Justification/Justification by Faith":

"This Protestant understanding differs from the Roman Catholic heresy that sees justification as both regeneration and sanctification."

At narinig ko mismo sa isang YouTube video ni Bro. Johnson na ang dahilan kung bakit siya sumusunod sa Sampung Utos at nag-oobserve ng Sabbath ay upang ma-maintain ang kaligtasan (Justification) na kanyang tinanggap by grace mula sa Panginoon. Dito mismo nakikita ang pro-Catholic na posisyon hindi sa initial justification, kundi sa proseso ng kaligtasan.

Ang Katibayan mula sa mga Opisyal na Aklat ng SDA

Sinusuportahan ng kanilang sariling mga opisyal na publikasyon ang aking argumento:

SDA Believe, p. 381: "Sabbathkeeping ay bunga ng Kanyang righteousness sa justification at sanctification."

SDA Believe, p. 175: "Ang justification at sanctification ay malapit na magkaugnay — magkaiba pero hindi kailanman hiwalay. Ipinapakita nila ang dalawang yugto ng kaligtasan: Justification ay kung ano ang ginagawa ng Diyos para sa atin, samantalang sanctification ay kung ano ang ginagawa ng Diyos sa loob natin."

SDA Believe, pp. 186–187: "Kaya't mahalaga na iwasan ang sobrang spekulasyon sa pagtatangkang ihiwalay nang detalyado ang justification at sanctification... Hindi lamang tayo lubos na na-justify kundi lubos ding na-sanctify sa Kanya."

Ang Katulad na Turo ng Council of Trent

Kapuna-puna ang pagkakatulad ng SDA position sa opisyal na turo ng Roman Catholic Council of Trent (ika-6 na Sesyon, January 13, 1547, "Decree on Justification," Chapter VII):

"This disposition, or preparation, is followed by Justification itself, which is not remission of sins merely, but also the sanctification and renewal of the inward man, through the voluntary reception of the grace, and of the gifts, whereby man of unjust becomes just, and of an enemy a friend, that so he may be an heir according to hope of life everlasting."

Tatlong malaking problema ang makikita rito mula sa perspektibo ng Bagong Tipan:

Una, sinasabi ng Trent na "Justification is not remission of sins merely." Ito ay direktang kumokontra sa Pauline doctrine na ang justification ay primarily isang legal declaration (Roma 4:5–8; 5:1). Si Pablo ay nag-equate ng justification sa non-imputation of sin at imputation of righteousness hindi sa proseso ng sanctification.

Pangalawa, kasama raw mismo sa justification ang pagiging banal at pagbabago ng loob. Pinagsama ng RCC ang justification (legal standing) at sanctification (moral transformation). Sa Protestantismo, magkaiba ang dalawa: ang Justification ay instant at complete na legal status; ang Sanctification ay progressive na paglago.

Pangatlo, ang turo ng infusion vs. imputation. Ang turo ng Roma ay na-infuse ang righteousness na ibinubuhos sa loob ng tao, kaya nagiging inherently righteous siya. Sa Protestant view, ang righteousness ay imputed credited to your account through Christ (2 Corinto 5:21).

Talahanayan ng Paghahambing

Aspeto	Council of Trent	SDA – Official Position
Kalikasan ng Justification	Hindi lamang remission of sins  kasama ang sanctification at renewal	May forensic aspect (declared righteous) at subjective aspect (personal experience)
Faith at Works	Faith must be "formed by love"  works are inseparably linked	Justification at Sanctification ay "magkaiba pero hindi kailanman hiwalay"
Transformation	Justification ay kasama ang aktwal na pagbabago ng buhay	Hindi lamang status kasama ang personal na lived experience ng pagiging justified
Kaugnayan sa Protestant View	Explicitly rejects sola fide bilang purely forensic	Dual aspect ng justification ay nagpapakita ng katulad na posisyon sa Catholicism

Isang Mahal na Paalala sa Kapwa Katawan ni Kristo

Sa konklusyon, nais kong magsalita nang may pagmamahal hindi bilang kaaway, kundi bilang isang kapatid na nagmamalasakit sa katotohanan ng ebanghelyo.

Kay Bro. Johnson Amican: mas mabuti siguro kung mag-consult muna kayo sa mga SDA professors at theologians sa AUP o AIIAS. Ipakita nila ang mga dokumento at references na hawak ko, at kumunsulta nang maayos bago pa man subukan na i-refute ang aking mga ebidensya. Ito ay para maging patas sa lahat ng panig. Higit sa lahat, mas mabuti pang aminin na ang SDA Church ay may tunay na "identity crisis" pagdating sa Righteousness by Faith kaysa piliting palabasin na ang lahat ay "updated" na at maayos.

Ang mga opisyal na aklat tulad ng The Ellen White Encyclopedia at SDA 28 Beliefs ay hindi nagsisinungaling at ang mga ito mismo ay nagpapakita ng malalim na pagkakatulad ng SDA soteriology sa konsepto ng Roma.

Sa lahat ng nagbabasa: huwag tayong padala sa mga terminolohiyang mukhang "Evangelical" sa pandinig pero "Legalistic" naman sa ilalim. Ang tunay na ebanghelyo ay hindi nangangapa. Kung ang iyong katiyakan ng kaligtasan ay nakadepende pa rin sa iyong "record" na dadaan sa audit sa langit  hindi iyon ang kapayapaan at katiyakang ibinigay ni Kristo sa Krus.

Ang Kanyang finished work ay sapat. Walang kulang. Walang dagdag.

"Samakatuwid, yamang tayo ay inaring-ganap na sa pananampalataya, tayo ay may kapayapaan sa Diyos sa pamamagitan ng ating Panginoong Jesucristo." (Roma 5:1)

Bumalik tayo sa sapat na gawa ni Jesus hindi sa isang kaligtasang nangangailangan pa ng ating sariling kontribusyon upang mapanatili ito. Iyan ang tunay na Ebanghelyo. Iyan ang Protestantismo. Iyan ang Bagong Tipan.

Palmdale Conference 1976: Ang Debate na Nag-divide sa SDA Church!

Noong 1976, nagtipon ang SDA church ng mga scholars mula Australia at America sa California para sagutin ang isang mainit na tanong:

"Does righteousness by faith mean justification lang ba, o kasama rin ang sanctification?"

At stake? Kung kaya bang ma-achieve ng last generation ng SDAs ang sinless perfection bago bumalik si Cristo.

• Isang camp: Justification is forensic—standing mo sa harap ng Diyos, hindi ang state mo. 
• Other camp: Righteousness must include sanctification—kung hindi, cheap grace lang ‘yan.

Sounds familiar? Hindi lang ito Adventist history. Ito yung age-old tension between grace and works na bawat generation ay pinoproblema.

At ang Palmdale Conference 1976? Natapos nang walang malinaw na sagot.

Challenge ko sa’yo: buksan mo ang Bible. Aralin mo ang Protestant Reformation ng 16th century. Huwag mong hayaang palitan ng writings ng false prophet na si Ellen G. White na palaging culprit of the crime sa kaligtasan, ang Scripture bilang final authority mo.

The Word alone. Christ alone. Grace alone.

Kung ang mga ganitong deep theological truths ay nagpapainit ng puso mo, follow this page at mag-comment kung saan ka pumapanig sa debate ng grace versus works. Kasi dito pa lang tayo nagsisimula.

---

Former Adventists Philippines

​“Freed by the Gospel. Firm in the Word.”

For more inquiries, contact us:

Email: formeradventist.ph@gmail.com

Facebook: https://www.facebook.com/groups/formeradventistph

Former Adventists Philippines Association, Inc
SEC Registration No: 2025090219381-03

Help keep this content free for everyone. I am committed to sharing these truths and resources freely. If you have found value in my articles since 2021 and would like to partner with me in this ministry, your support on Ko-fi would be greatly appreciated. It helps cover the costs of maintaining this blog and creating new content.

❤️ Partner with me on Ko-fi
Gcash# 09695143944 

PayPal: paypal.me/formeradventistsph

Ko-Fi: https://ko-fi.com/ronaldobidos 

From SINAI to CALVARY: The Jurisdictional Shift of the New Covenant! by Ptr. Zaldie Ybanez

Statement: The Council of Trent teaches that the TEN COMMANDMENTS are OBLIGATORY for CHRISTIANS and that the justified man is still bound to keep them...

The transition away from the Council of Trent’s view (and the Seventh-day Adventist view) isn't about promoting lawlessness; it’s about a fundamental shift in jurisdiction. The Ten Commandments were the heart of the Mosaic Covenant (the Old Covenant), which has been superseded by the New Covenant in Christ. Here are the truths:

1. The Jurisdiction of the Law—The Law (including the Decalogue) was a "tutor" or "guardian" intended for a specific period in redemptive history. Once faith in Christ arrives, the believer is no longer under that guardian.

Galatians 3:24-25: "So the LAW was our guardian UNTIL Christ came that we might be justified by faith. Now that this FAITH has come, WE ARE NO LONGER UNDER A GUARDIAN."

LOGIC: If you are no longer under the guardian (613 LAWS INCLUDED THE 10 COMMANDMENTS), you cannot be "obligated" to the guardian's specific code in the same way.

2. The "Ministry of Death" is Faded

Paul specifically mentions the laws "engraved in letters on stone," which can only refer to the Ten Commandments, and calls it a ministry that was "brought to an end."

2 Corinthians 3:7-11: "Now if the ministry that brought death, which was engraved in letters on stone, came with glory... will not the ministry of the Spirit be even more glorious? ... For if what was transitory came with glory, how much greater is the glory of that which lasts!"

LOGIC: One cannot be "bound" to a ministry that is described as transitory and fading in comparison to the Spirit.

3. Dead to the Law, Alive in Christ

The Council of Trent suggests the justified man is still bound to the law. However, Romans 7 teaches that justification involves a death to the Law so that the believer can be joined to another (Jesus).

Romans 7:4, 6: "So, my brothers and sisters, you also died to the law through the body of Christ... But now, by dying to what once bound us, we have been released from the law so that we serve in the new way of the Spirit, and not in the old way of the written code."

LOGIC: A person who has died to a legal code is no longer "obligated" to it. You don't tell a widow she is still "bound" to the rules of her deceased husband.

4. The Law is an Indivisible Unit

James 2:10: "For whoever keeps the whole law and yet stumbles at just one point is guilty of breaking all of it."

LOGIC: If you are "obligated" to the Ten Commandments as a legal code, you are logically obligated to the entire Mosaic system (Galatians 5:3). Since Christ fulfilled the Law, the believer is moved to a higher law—the Law of Christ—which fulfills the moral intent of the old without being bound by its specific letter.

The Council of Trent (and SDA theology) fails to recognize that the Law is a unit. When the Covenant changed at the Cross, the entire legal system of Sinai was fulfilled and replaced by the indwelling of the Holy Spirit.

GOD BLESS US ALL! 🙏

Tara Bible Study Tayo!: Veneration vs. Worship: Ano ba ang totoo?

Bible Student: 

Pastor Ronald, may napanood po kasi akong video online. Sabi nila, hindi raw idolatry ang pagluhod sa mga rebulto kasi "veneration" o paggalang lang daw 'yun sa mga santo, hindi "worship" na para sa Diyos. Tsaka, totoong mga tao naman daw 'yung mga santo, hindi tulad ng mga diyos-diyosan ng mga pagano. Ano po ba ang pananaw natin dito?

Pastor Ronald: 

Magandang tanong 'yan, kapatid! 'Yan talaga ang common na depensa na maririnig mo. Pero alam mo, sa Bible study, hindi tayo tumitingin sa label na binibigay ng tao, kundi sa kung ano ang sinasabi ng Salita ng Diyos. Game ka na ba? Buksan natin ang Bible natin.

Bible Student: 

Sige po, Pastor. Pero unahin muna natin 'yung argument nila na "totoong tao" naman daw ang mga santo kaya hindi sila idols. Safe ba 'yun?

Pastor Ronald: 

Real talk tayo, ha? Sa Exodus 20:4, ang sabi ng Diyos: "Huwag kayong gagawa para sa inyong sarili ng inukit na imahe, o ng anumang kawangis ng anumang bagay na nasa langit sa itaas, o nasa lupa sa ibaba..." Pansinin mo, hindi sinabi ng Diyos na "basta't fake na diyos, bawal." Ang sabi Niya, anumang kawangis.

Sa Deuteronomy 4:15-16, naging mas specific pa ang Diyos. Sabi Niya, wala silang nakitang "form" o anyo noong kinausap Niya sila sa Horeb. Bakit? Para hindi sila gumawa ng kahit anong figure maging anyo man ng lalaki o babae. So, kahit "totoong tao" pa 'yan, once na ginawa mong religious image para luhuran, pasok pa rin 'yan sa bawal.

Bible Student: 

Ah, so kahit pala "real" person, 'yung paggawa ng likeness para sa religious devotion ang issue. Pero Pastor, paano naman 'yung distinction nila sa "Veneration" vs. "Worship"? Magkaiba raw ang Dulia at Latria.

Pastor Ronald: 

Alam mo, sa totoo lang, laro lang ng salita 'yan. Sa Bible, ang physical act ng pagluhod sa harap ng isang nilalang sa isang religious setting ay laging nire-reject.

Tingnan natin si Apostol Peter sa Acts 10:25-26. Noong lumuhod sa kanya si Cornelius, hindi naman niya ginawang "Diyos" si Peter, 'di ba? High respect lang. Pero anong sabi ni Peter? "Tumayo ka; ako man ay tao rin." Maging ang mga anghel sa Revelation 22:8-9, ayaw nilang niluluhuran sila. Ang sabi ng anghel kay John, "Huwag! ... Sa Diyos ka sumamba." Kung ang mga "live" na apostol at mga anghel ayaw luhuran, bakit natin luluhuran ang isang rebulto na gawa lang sa kahoy o semento? Ang tawag ng Bible sa pagluhod at pagse-serve sa image ay abad (service/worship), at 'yun ang bawal sa Exodus 20:5.

Bible Student: 

May point po kayo roon. Pero paano po 'yung sinasabi nilang parang "picture ng anak" lang daw 'yun? Kung nirerespeto mo 'yung photo, bakit daw bawal sa rebulto?

Pastor Ronald: 

Naku, malayo 'yun! Ito ang logic: Nirerespeto mo ang picture ng anak mo, pero nilalagyan mo ba 'yun ng altar? Pinagdarasalan mo ba 'yung picture? Binibilhan mo ba ng sampaguita at pinopro-prosesyon sa kalsada? Siyempre hindi. Sa yung itsura ng anak mo sa picture ay talagang itsura ng anak mo.

'Yung ginagawa sa mga rebulto ay "ritualistic devotion." Hinihingan sila ng milagro, pinupunasan ng panyo, at pinaniniwalaang may "special presence." 'Yung picture ng anak mo, memorya lang 'yun. 'Yung sa rebulto, ginagawa itong "medium" para makarating sa Diyos. At d’yan papasok ang New Covenant Theology natin.

Bible Student: 

Ano po ang kinalaman ng New Covenant dito, Pastor?

Pastor Ronald: 

Sa New Covenant, wala na tayong mga physical shadows or images. Sabi ni Jesus sa John 4:24, "Ang Diyos ay Espiritu, at ang mga sumasamba sa kanya ay dapat sumamba sa espiritu at sa katotohanan." Hindi na natin kailangan ng "visual aids" o mga rebulto para marating ang Diyos. Bakit? Kasi mayroon tayong True Image ng Diyos walang iba kundi si Jesus Christ (Colossians 1:15). Siya lang ang tanging Tagapamagitan natin (1 Timothy 2:5). Kapag gumagamit tayo ng mga rebulto, parang bumabalik tayo sa mga "shadows" imbes na doon sa "Substance" na si Kristo.

Bible Student: 

Malinaw na po, Pastor Ronald. So, ang label na "veneration" ay hindi sapat para i-justify ang isang act na malinaw na ipinagbabawal sa Bibliya.

Pastor Ronald: 

Tama 'yan! At tandaan mo, ang idolatry ay hindi lang 'yung pagpapalit sa Diyos, kundi ang maling paraan ng paglapit sa Kanya. Under the New Covenant, we go directly to the Father through the Son, by the Spirit. No statues needed!

Real Talk Reflection

"Mga anak, lumayo kayo sa mga diyos-diyosan." (1 Juan 5:21)

Kapatid, huwag hayaang maging hadlang ang mga bagay na gawa ng tao sa iyong relasyon sa Diyos. Ang tunay na pagsamba ay hindi nakikita sa pagluhod sa mga imahe, kundi sa pagpapasakop ng puso kay Kristo. Bakit ka titingin sa rebulto kung pwede kang lumapit nang diretso sa Buhay na Diyos?

SEVENTH-DAY ADVENTISM: SALVATION BY "FAITH ALONE" OR SALVATION BY "FAITH"?

 

Recently, I came across trending Facebook posts from two factions within Adventism holding opposing views on the doctrine of salvation. Both groups are Seventh-day Adventists who observe the Ten Commandments. What divides them is the question of how God saves a sinner, according to Scripture. This intra-SDA debate over soteriology actually traces back to the late 1960s and continues to this day, the two camps being the "Traditional SDAs" and the "Progressive SDAs."

What's the Difference?

Traditional SDAs hold conservative views aligned with the original founders of the SDA Church in the 1800s, maintaining strong loyalty to the writings of Ellen G. White. Progressive SDAs, on the other hand, no longer treat White as an inspired prophet but rather as an inspirational author comparable to any ordinary well-known writer. This divergence directly affects how each camp understands salvation.

The Traditionalists emphasize perfect obedience to the Law, and understandably so, because that is precisely what Mrs. White taught in several of her statements. Consider these direct quotes:

"Obedience to the law of the ten commandments is what is needed in order to be saved. This is the very requirement of God." (The Advent Review and Sabbath Herald, May 5, 1898)

"When the judgment shall sit, and the books shall be opened, and every man shall be judged according to the things written in the books, then the tables of stone, hidden by God until that day, shall be presented to the world as the standard of righteousness. At that time, men and women will see that the requirement for their salvation is perfect obedience to God's holy law. No one will be able to offer any excuse for sin. By the righteous principles of that law, the people will receive their sentence of life or death."  (The Advent Review and Sabbath Herald, January 28, 1909)

Mrs. White's statements here are unmistakably clear: obedience to the Ten Commandments is presented as a requirement for salvation, not a fruit of salvation, as SDA pastors and laypeople now commonly claim on social media. Some of these defenders are compensated by their conferences in the Philippines to conceal this cultic doctrine and make their church sound evangelical when, in reality, it is not. They rely on deception to gain acceptance from orthodox Christianity, which is an impossible goal unless they publicly renounce Ellen G. White and repent, just as the Worldwide Church of God did in the 1990s, after which they were finally recognized as evangelical Christians.

It is also worth noting the dates of these statements. The quotes above are from 1898 and 1909, among the later writings of Mrs. White, just years before her death on July 16, 1915. If Progressive SDAs wish to cite earlier statements that appear to favor their view, those earlier statements are simply overridden by her more recent, definitive pronouncements.

The Progressive SDA Response

Progressive SDAs selectively quote Mrs. White's writings to support the view that law-keeping is only a fruit of salvation, not a condition for it. They hide her contradictory statements to project an evangelical image. A frequently cited quote used on social media is this one:

"Although we are counseled to obey, we should not think that we can attain salvation by our good works. Salvation is the free gift of God, and it is received through faith. It is granted to the repentant soul through Christ in the great plan of redemption. But the proof of our love for Him, the evidence of our faith, is found in our obedience to God's holy law."  (Signs of the Times, May 16, 1895)

I attempted to locate the original scanned copy from the Adventist Archives website but could not find it, though I did find it in the Ellen G. White app, so I believe this quotation is legitimate. Note that this statement is from 1895, earlier than the 1898 and 1909 statements we cited first. Under the standard principle that a writer's later statements carry more weight, the earlier 1895 quote is superseded by what Mrs. White wrote afterward.

A Critical Observation on Wording

Notice also that in her 1895 statement, Mrs. White never said salvation "is received through faith alone"; she simply said "through faith." This seemingly small distinction, "faith" versus "faith alone," has also been used by the Roman Catholic Church to mislead many Protestants into thinking Catholic and Protestant soteriology are essentially the same. It is no surprise, then, that many born-again Christians drift into Adventism for the same reason: a failure to carefully examine the precise biblical terminology being used.

Three Options for Adventists Genuinely Seeking the Truth

1. Stay in the SDA Church. Despite knowing that certain doctrines are erroneous and that Ellen G. White was a false prophet, one may choose to remain for the sake of family or livelihood, though this leaves one's salvation uncertain.

2. Look the Other Way. One may continue rejecting the evidence in favor of personal comfort and peace. But there is truly no peace for someone who knows something is wrong and deliberately remains in it.

3. Leave the SDA Church. Given the clear evidence of doctrinal error, especially on the critically important doctrine of salvation, the right response is to leave. Remaining when you know the truth is sin (James 4:17). The prophet they follow contradicts sound doctrine on salvation's most essential points; therefore, Ellen G. White did not speak from God. Scripture is clear: the Lord will not allow His true Church to be led by a false prophet.

A Call to Adventists

To SDA Pastors and Defenders: Stop pretending to be evangelical Christians. There are far too many former Adventists like myself who are thoroughly familiar with your talking points and recruitment strategies. Christ's warning applies directly to what you are doing: dressing in sheep's clothing while remaining wolves. You use Christian terminology like "salvation by faith," "saved by grace," and "keeping the law as fruit of salvation" to deceive the unsuspecting.

"Beware of false prophets, which come to you in sheep's clothing, but inwardly they are ravening wolves."  Matthew 7:15

To SDA Bible Students and Those Preparing for Baptism: Pray sincerely and ask God for wisdom as you weigh the evidence against Adventist teaching. If you are about to be baptized into the SDA Church, stop while you still can. The deeper you go into the system, the harder it becomes to leave, and the persecution you will face when you eventually do will be significant.

"For they that are such serve not our Lord Jesus Christ, but their own belly; and by good words and fair speeches deceive the hearts of the simple."  Romans 16:18

Ang Tanong sa Kaligtasan sa SDA: LGT vs. Non-LGT

Kahit magtalo ang dalawang kampo ng SDA LGT vs SDA non-LGT tungkol sa "Righteousness by Faith" (RbF), sa huli, pareho nilang ginagawang condition para sa salvation ang Sanctification. At nangyayari ito dahil sa context ng Investigative Judgment (IJ).

Ang Root Cause: Ang Investigative Judgment

Ang main issue dito ay hindi lang yung away ng SDA LGT at SDA Non-LGT. Ang tunay na "elephant in the room" ay yung mismong Investigative Judgment doctrine yung 1844 framework nina Hiram Edson at Ellen White.

Sa ilalim ng IJ doctrine:

• Ini-scrutinize ang life records ng mga Christians bago ang Second Coming.

• Ang goal is to determine kung sino ang "worthy" maligtas.

• Ang implication nito: Hindi sapat ang Justification alone kailangan pang i-verify yung naging takbo ng buhay mo.

Kaya kahit yung mga Non-LGT SDAs na nagsasabing "Justification by faith alone" sila, pagdating sa IJ, ang ending pa rin ay: "Ano ang basehan ng judgment?" At ang sagot nila? Record ng pamumuhay (Sanctification).

Comparison: LGT vs. Non-LGT

Feature	LGT (Last Generation Theology)	Non-LGT (Mainstream SDA)
Formal Position	RbF = Justification + Sanctification	RbF = Justification by faith
IJ Focus	Perfect character is required.	"Persistent faith"; records are reviewed.
Functional Soteriology	Sanctification = Explicit condition.	Sanctification = Hidden condition.
Ground of Salvation	Christ + Character	Christ + Perseverance (merit-tinged).

1. Ang LGT Camp (The Direct Approach)

Para sa mga followers ni M.L. Andreasen, clear-cut ang usapan:

• Dapat ma-achieve ng huling henerasyon ang perfect character.
• Kailangang i-vindicate ang character ng Diyos laban kay Satanas.
• Kailangang mabuhay nang walang Intercessor pagkatapos ng close of probation.
• Dito, talagang ginawang "entrance fee" sa langit ang Sanctification.

2. Ang Non-LGT Camp (The Subtle Approach)

Eto yung mainstream version (General Conference). Sabi nila, "Naniniwala kami sa Justification by faith alone." Pero ang catch:

• Sa Investigative Judgment, ang names ng Christians ay dinadala pa rin sa harap ng Diyos para suriin.
• Ang judgment daw ay based sa "persistent faith," pero in practice, tinitingnan nila yung "fruits" o yung life record.
• Sabi nga ni Ellen White sa Great Controversy (p. 425), yung mga buhay pa sa pagtatapos ng intercession ni Christ ay kailangang tumayo sa harap ng Diyos "without a mediator."

Kaya kahit i-deny nila ang "LGT," pareho lang ang functional logic: Ang Sanctification ay nagiging ground o basehan ng kaligtasan sa huling paghuhukom.

Ang Reformed at New Covenant Theology (NCT) Perspective

Kung titingnan natin gamit ang Biblical framework (NCT/Reformed), dito nagkakatalo:

1. Definitive Justification: Ayon sa Romans 5:1 at 8:1, ang justification ay complete at definitive base lamang sa righteousness ni Christ na ibinilang (imputed) sa atin. Hindi ito muling sinusuri sa isang future investigation.
   
   
2. Walang Exegetical Basis: Walang solidong basehan ang Daniel 8:14 para sa 1844 doctrine. Ang "cleansing of the sanctuary" ay hindi tungkol sa pag-audit ng Christian records sa langit.
   
   
3. Finished Work: Malinaw sa Hebrews 9-10 na ang work ni Cristo sa heavenly sanctuary ay completed na hindi ito isang ongoing investigative process.
   
   
4. The "Idem Crimen" (Same Sin): Parehong kampo SDA LGT at SDA non-LGT) ay nagkakasala sa paggawa sa kaligtasan na "uncertain." Nilalagyan nila ng conditionality ang final salvation na lampas sa Solus Christus.

Konklusyon

Ang Investigative Judgment doctrine ang "structural force" na pumupuwersa sa parehong kampo na gawing condition ng kaligtasan ang sanctification gaano man nila ito balutin sa "faith-language."

Ang tunay na point ng tension sa pagitan ng Biblical soteriology at SDA ay hindi lang yung LGT debate, kundi yung mismong Investigative Judgment dahil ito ang ugat kung bakit nagiging "deformed" ang gospel sa kanila. Ito ang pinaka-importanteng apologetic pressure point kapag nakikipag-usap sa mga SDAs.