"Breaking the Adventist Two Laws Myth!"

A lot of folks often ask me: 'Pastor, why do you keep bringing up the Sabbath and the Law?'

That's a fair question! At Former Adventists Philippines, we've covered this topic tons of times in our podcasts, Bible studies, and fellowship groups. But here’s the thing: it keeps coming up as a huge issue. For many people transitioning out of Adventism, this isn't just about theology; it's deeply personal and emotional.

When you grow up Adventist, from Sabbath School as a kid all the way to Pathfinder campouts, you're conditioned to believe that keeping the Sabbath is the ultimate test of true faith. So when you start seeing the light of the New Covenant, every single question about the Sabbath triggers a domino effect. Answer one, and another fear or doubt pops right up.

We want to be super clear: if some brothers and sisters want to rest or worship on Saturdays because they want to set aside a day for God, there is nothing wrong with that. As the Apostle Paul says in Romans 14:5, everyone is free to hold their own convictions about special days.

"In the same way, some think one day is more holy than another day, while others think every day is alike. You should each be fully convinced that whichever day you choose is acceptable." Romans 14:5(NLT)

The real issue starts when keeping the Sabbath is turned into a requirement for salvation, or when it's used as a measuring stick to say, 'We're the only Remnant Church with the Seal of God, and Sunday worshippers have the Mark of the Beast.' That’s where we run into a major problem with the true Gospel.

If you're seeking real freedom in Christ, we need to break down the core foundation of this mindset: the 'Two Laws Theory.'

The SDA Blueprint: The 'Two Laws' Distinction

If you’ve done Bible studies with SDAs or watched their prophecy seminars, you're probably familiar with this teaching. Ellen G. White, the prophetess of the SDA Church, wrote over 200 times about two supposed distinct laws: the Moral Law and the Ceremonial Law.

In their official handbook, Principles of Life, there’s an entire chapter titled 'The Two Laws.' They even use a famous two-column chart to draw the line:

The constant pitch is: 'The law nailed to the cross was just the Law of Moses (Ceremonial Law), but the Ten Commandments (Moral Law) are still binding forever.'

But if we’re being honest with Scripture: Is this two-law split actually in the Bible?

Spoiler alert: Nope. There isn't a single verse in the Old or New Testament that teaches this kind of division. 

What the Bible Actually Says: Just One Law

When you read the Bible without Adventist doctrinal lenses, you see that the whole legal system given to Israel, moral rules, civil laws, family guidelines, and ceremonial rituals, is called by one single collective term: 'The Law' (Torah).

Look at how Scripture itself describes it:

- Exodus 12:49 – 'There shall be one law for the native and for the stranger...'

- Numbers 15:16 – 'One law and one rule shall be for you and for the stranger...'

- Deuteronomy 1:5 – 'Beyond the Jordan... Moses undertook to explain this law (singular)...'

When Moses repeated all the commandments before entering Canaan in Deuteronomy, he included the Ten Commandments in Chapter 5 along with over 20 chapters of civil and ceremonial laws. Yet at the end, Moses still called the whole package 'this one law.' He never said, 'Here are two separate laws you need to keep.'

'Law of Moses' vs. 'Law of God': Are They Really Different?

A favorite line from Sabbatarian apologists is: 'The Law of God is different from the Law of Moses.' But in reality, the Bible uses these two phrases interchangeably!

Check out how Scripture merges them together:

- Nehemiah 8:1 – They told Ezra to bring 'the Book of the Law of Moses, which the Lord had commanded to Israel.'

- Ezra 7:6 – 'Ezra was skilled in 'the Law of Moses, which the Lord, the God of Israel, had given.'

- 2 Chronicles 31:3 – '...as it is written in the Law of the Lord, and in the Law of Moses.'

Even in the New Testament, when Mary and Joseph brought baby Jesus to the Temple in Luke 2:22–24, 39, they did everything 'according to the Law of Moses' (for purification) and 'according to the Law of the Lord' (sacrificing two birds). Which part belonged to Moses and which to God? Both! There's no hierarchy. The Law of Moses is the Law of God because God commanded Moses to write it down.

Double Standards in SDA Hermeneutics

There's a huge inconsistency in how SDA theology handles the Bible:

1. When dealing with Prophecy (like Daniel 7:25 or Isaiah 24:5), whenever they see the words 'law' or 'statutes,' they quickly claim: 'See? That's the Ten Commandments! The Papacy changed the Sabbath!'

2. But when they hit Paul's letters (like Ephesians 2:15 or Colossians 2:14) where Paul says Christ 'abolished' or 'set aside the law with its commands and regulations,' they suddenly pivot and say: 'Oh, that doesn't include the Ten Commandments! That's just the ceremonial law!'

That's called convenient interpretation, switching definitions whenever it fits the doctrine.

Praise God, even Malachi 4:4 clears this up: 'Remember the law of my servant Moses, the statutes and rules that I commanded him at Horeb for all Israel.' The Lord Himself confirms that Moses' law came directly from Him.

Beyond Stone: The True Moral Standard in the New Covenant

Many people assume the Ten Commandments written on stone are the highest or most complete moral standard. But in New Covenant Theology (NCT), we recognize that the Decalogue was part of a specific contract (the Old Covenant) given strictly to national Israel.

In fact, there are commands in the Old Testament with even deeper moral weight than what's explicitly stated in the Ten Commandments:

- Leviticus 19:18 – 'Love your neighbor as yourself.' (This is in Leviticus, what they call the 'ceremonial law'!)

- Deuteronomy 6:5 – 'Love the Lord your God with all your heart...'

- Exodus 22:22 – 'Do not mistreat the widow or the fatherless.'

- James 2:2–9 – Showing favoritism to the rich over the poor is called breaking the 'Royal Law' by James. It's not in the Ten Commandments, but it's still a binding moral command!

When Jesus gave the Sermon on the Mount (Matthew 5–7), He didn't just repeat the Ten Commandments; He raised the bar: 'You have heard that it was said... But I tell you...' Anger in your heart is murder. Lust in your mind is adultery. Jesus showed that the entire Law points to Him. He is the fulfillment of all its moral essence and shadow!

The Heart of the New Covenant: Jesus is Our Rest

For many former Adventists, stepping away brings heavy family tension. Relatives might say, 'Are you turning your back on God by leaving the Law?'

But friend, walking away from the Old Covenant Law doesn't mean becoming lawless or living in sin. We are no longer under the old law written on stone tablets (2 Corinthians 3:6–11). We are under the Law of Christ (Galatians 6:2; 1 Corinthians 9:21). Under the New Covenant, the Holy Spirit Himself writes His law directly on our hearts (Jeremiah 31:33).

What is the core standard for a New Covenant believer?

1. Faith in Jesus Christ as Savior.

2. Loving one another just as Christ loved us (1 John 3:23; Romans 13:8–10).

When Paul wrote in Romans 10:4 that 'Christ is the end of the law for righteousness to everyone who believes,' it means Jesus perfectly fulfilled every requirement of the Law, moral, civil, and ceremonial.

And as Hebrews 10:9 puts it: 'He sets aside the first to establish the second.'

True Sabbath in the New Covenant isn't a day on the calendar anymore (whether Saturday or Sunday). True Sabbath is a Person, Jesus Christ Himself! He invites us in Matthew 11:28: 'Come to me, all you who are weary and burdened, and I will give you rest.'

If you want to worship on Saturday, do it freely in Christ! But don't ever think that day makes you righteous before God. Your righteousness, salvation, and rest depend solely on what Jesus accomplished at the cross. You are free in Christ, friend. Live in the true grace and freedom of the New Covenant!

---

Former Adventists Philippines

“Freed by the Gospel. Firm in the Word.”

For more inquiries, contact us:

Email: formeradventist.ph@gmail.com

Website: formeradventistph.blogspot.com

Facebook: https://www.facebook.com/groups/formeradventistph

Question "Pastor Ronald, ano ang pagkakaiba sa pananaw ng Reformed Arminians at Reformed Calvinists pagdating sa 5 Solas?"

Answer:

Actually, wala talagang pagkakaiba sa 5 Solas mismo, kasi pareho silang historical foundations ng Reformation Sola Scriptura, Sola Fide, Sola Gratia, Solus Christus, at Soli Deo Gloria. Parehong Reformed Calvinists at Reformed Arminians ay naniniwala na ang kaligtasan ay biyaya ng Diyos lamang, sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo, ayon sa Kasulatan, at para sa kaluwalhatian ng Diyos.

Ang pagkakaiba lang ay sa interpretasyon ng application ng mga Solas, lalo na sa Sola Gratia at Sola Fide.

• Ang Reformed Calvinists ay may monergistic view ibig sabihin, si God lang talaga ang kumikilos sa regeneration; hindi kasama ang human will sa initial salvation response.

• Ang Reformed Arminians ay synergistic naniniwala tayo na ang grace ng Diyos ay nagpapagana ng free will para makasampalataya. Still grace-based, pero hindi robot ang tao.

So basically, parehong may 5 Solas, pero magkaiba sa "how grace operates" parehong grace, pero magkaiba sa mechanics kung paano ito gumagana sa kaligtasan.

In short:

🔹 Same Solas, different nuances.

🔹 Same Savior, different system of grace

Reformed Arminian vs. Reformed Calvinist sa 5 Solas

1. Sola Scriptura – “Scripture Alone”

Parehong panig agree: Ang Bible ang final authority sa faith at buhay.

• Calvinist: Scripture is ang absolute standard, period.

• Reformed Arminian: Same tayo, pero mas Christ-centered at contextual ang pagbasa namin. Di lang proof-texting, kundi redemptive-historical.
  
  
  In short: Pareho tayo sa Bible, pero mas maingat ang Reformed Arminians sa hermeneutics.

2. Sola Fide – “Faith Alone”

Pareho rin agree: Tayo’y naliligtas sa pamamagitan ng pananampalataya, hindi gawa.

• Calvinist: Ang faith ay regalo lang sa mga elect wala kang ambag.

• Reformed Arminian: Ang faith ay response na ginawang possible ng grace.
  
  
  Parang ganito: Si God nagbukas ng pinto, pero ikaw pa rin ang tatapak by grace, hindi by effort.

3. Sola Gratia – “Grace Alone”

Parehong panig: Ligtas tayo dahil lang sa biyaya ni God.

• Calvinist: Irresistible grace pag tinawag ka, automatic sasama ka.

• Reformed Arminian: Prevenient grace unang kumilos si God para bigyan ka ng kakayahang tumugon, pero pwede mo ring tanggihan.
  
  
  So: Hindi ito “50/50,” kundi “100% grace na nagbigay sa’kin ng kakayahang manampalataya.

4. Solus Christus – “Christ Alone”

Pareho: Si Cristo lang ang Tagapagligtas wala nang iba.

• Calvinist: Limited atonement para lang sa elect.

• Reformed Arminian: Universal atonement sapat para sa lahat, epektibo lang sa sumasampalataya.
  
  
  In short: Si Jesus namatay para sa lahat, pero benefit lang ito sa mga nananampalataya.

5. Soli Deo Gloria – “To God Alone Be the Glory”

Parehong agree: Lahat ng glory kay God.

• Calvinist: Kasi si God lang kumilos, full monergism.

• Reformed Arminian: Si God pa rin ang may glory, kasi pati kakayahan nating tumugon galing sa Kanya rin.
  
  
  Hindi nababawasan ang glory ni God dahil tumugon tayo mas lalo lang nakikita gaano Siya kabuti.

Quick Summary Table

Sola	Reformed Calvinist	Reformed Arminian
Sola Scriptura	Bible as final authority	Same – Christ-centered reading
Sola Fide	Faith is a gift only to the elect	Faith as a grace-enabled response
Sola Gratia	Irresistible grace	Prevenient (enabling) grace
Solus Christus	Limited atonement	Universal atonement (conditional)
Soli Deo Gloria	Glory to God for monergism	Glory to God for synergistic grace

Bottom line:

Parehong Reformation heart by grace, through faith, for God’s glory pero ang Reformed Arminian hindi naniniwala na si God ang “author of reprobation.”

We believe na ang sovereignty ni God at human responsibility ay magkasabay gumagana, hindi magkalaban. 

Question: Pastor Ronald, ano po ang masasabi ninyo sa hula ni Ellen G. White tungkol sa 6000 years na malapit nang matapos?

Question:

Pastor Ronald, ano po ang masasabi ninyo sa hula ni Ellen G. White tungkol sa 6000 years na malapit nang matapos? Kasi po, lumagpas na tayo sa 6000 years pero wala pa rin nangyayari. Paano po natin ito dapat unawain?

Answer:

Good question at ito madalas itinatago ng SDA leadership sa mga miyembro. Ellen G. White, though she never used the exact words “6,000 years and Jesus will come,” clearly taught and implied that the plan of redemption would close at the end of about 6,000 years of human history. Many of her contemporaries, including Uriah Smith, J.N. Andrews, and early SDA pioneers, believed we were nearing the “end of 6,000 years” in the 19th century, meaning Christ should’ve returned by now.

Fast forward: we’re now way past the 6,000-year mark, even conservative biblical chronologies (like Ussher’s) place Creation around 4004 B.C., which means the world hit 6,000 years over 20 years ago. Yet life continues, and Jesus hasn’t returned.

So what does that mean? Simple: Ellen White’s timeline-based prophetic expectation failed. If her “6,000-year close of probation” idea were truly divinely inspired, it should’ve matched reality. Instead, time exposed it as another human speculation.

The truth is, Jesus Himself said, “No one knows the day nor the hour” (Matthew 24:36). The apostles never tied Christ’s return to a 6,000-year countdown; that idea came from medieval Jewish and early millennial traditions, not Scripture.

So to answer plainly:

Ellen White’s 6,000-year prediction is not biblical prophecy; it’s a failed human assumption wrapped in prophetic language.

Ang totoo, the Lord’s timing is not measured by man’s calculations (2 Peter 3:8–9). Hindi siya late tayo ang mali sa pag-aakala.

Question: “Pastor Ronald, kung tapos na ang gawa ni Cristo, ligtas pa rin ba ang believer kahit namatay siya sa kasalanan na hindi niya na-confess?”

Galing ang tanong na ito sa isang Roman Catholic friend na naniniwala sa purgatory, kaya natural lang na lumabas ito sa sagot natin dahil purgatory talaga ang pinag-uusapan. Narito ang kabuoan ng kanyang tanong:

Question: 

“Pastor Ronald, kung sinabi ni Cristo na ‘It is finished,’ ibig bang sabihin ligtas na lahat ng believers kahit patuloy pa rin sila sa kasalanan? Paano kung may believer na nagnakaw ng candy, hindi nakapag-confess, tapos biglang namatay—ligtas pa rin ba siya o mapapahamak?”

Answer: 

1) Tapos na ang Gawa ni Cristo: Sapat at Kumpleto

Nung sinabi ni Jesus sa krus, “It is finished” (Greek: tetelestai, John 19:30), hindi Siya nagsabing “partially done.” Ipinahayag Niya na tapos na ang lahat ng kailangan para sa kapatawaran ng kasalanan at pagkakasundo sa Diyos.

Ito ang pundasyon ng Reformed Arminian theology:

• Kumpleto na ang atonement, hindi ito nakadepende sa future purification (Hebrews 10:10–14).
• Pero ang benefits nito ay para lang sa mga nananatili kay Cristo sa pananampalataya at biyaya (Romans 5:1–2).

Oo, binayaran ni Jesus ang lahat ng kasalanan, pero ang nakakatanggap ng saving effect nito ay yung mga nananatili kay Cristo. Hindi ito tungkol sa pag-earn ng kaligtasan, kundi sa pakikipag-cooperate sa biyaya hindi sa pagdagdag ng gawa-gawang sistema gaya ng purgatory.

2) Purgatory: Pagkaila sa Sufficiency ng Gawa ni Cristo

Ang purgatory ay parang sinasabi na hindi sapat ang justification na kahit believer ka, kailangan mo pa raw dumaan sa cleansing fire after death.

Pero sabi ng Biblia:

“By one offering He has PERFECTED FOREVER those who are being sanctified.” Hebrews 10:14

Take note: perfected forever. Ibig sabihin, tapos na ang standing ng believer sa harap ng Diyos. Oo, ongoing pa ang sanctification habang buhay, pero wala nang “after-death process” para tapusin ang sinimulan ni Cristo. Ang paniniwala sa purgatory ay parang sinasabi, “Hindi sapat ang dugo ni Cristo.” Hindi ‘yan humility ‘yan ay unbelief na naka-costume ng reverence.

3) Yung Magnanakaw ng Candy: Disiplina vs. Hatol

Paano kung may believer na nagnakaw ng candy tapos namatay na hindi nakapag-confess? Bilang Reformed Arminian, hindi namin tinuturo ang “once saved, always saved.” Ang prinsipyo namin: “once in Christ, remain in Christ.”

“If anyone sins, we have an advocate with the Father, Jesus Christ the righteous.” 1 John 2:1

Kung nagkasala ang isang believer, covered pa rin siya ng atonement dahil nananatili ang union niya kay Cristo. Pero kung tinanggihan niya ang pagsisisi, nagpapatuloy sa rebellion, o iniwan ang pananampalataya doon nawawala ang biyayang tinanggap niya dati (Hebrews 10:26–29). Ang kasalanan ng magnanakaw ay hindi ang magdadala sa kanya sa impyerno ang kawalan ng pananampalataya ang magdadala. Ang kasalanan ay ebidensya lang ng kondisyon ng puso. Pero ang dugo ni Cristo ay naglilinis ng bawat kasalanan ng mga lumalakad sa liwanag (1 John 1:7).

4) Disiplina ng Diyos: Dito sa Buhay, Hindi sa Purgatory

Ang disiplina ng Diyos ay nangyayari habang buhay pa tayo (Hebrews 12:6–10) para itama, linisin, at i-restore tayo. Iyan ang sanctification, hindi punishment. Pag namatay ang believer, diretso na siya sa presensya ng Diyos hindi sa “waiting room of suffering.”

“Absent from the body, present with the Lord.” 2 Corinthians 5:8

“There is now no condemnation to those who are in Christ Jesus.” Romans 8:1

Walang condemnation. Walang purgatory. Ang apoy na naglilinis sa believer ay ang Holy Spirit dito sa buhay, hindi sa afterlife furnace.

5) Ang Biyayang Nagliligtas ay Siya Ring Biyayang Nagpapabanal

Ito ang pagkakaiba namin sa Rome at sa mababaw na evangelicalism:

• Tinanggihan namin ang purgatory dahil ang kaligtasan ay sa biyaya lang, sa pananampalataya lang, kay Cristo lang.
• Pero tinatanggihan din namin ang “cheap grace” na walang kabanalan.

Ang tunay na biyaya ay nagta-transform, hindi lang nagja-justify.

“The grace of God has appeared… teaching us to deny ungodliness.” Titus 2:11–12

Ang tunay na believer ay lalago sa obedience hindi para kumita ng kaligtasan, kundi bilang ebidensya ng tunay na pananampalataya.

6) Purgatory: Pagbaluktot sa Justification

Ang Catholic theology ay hinahalo ang justification at sanctification parang hindi sapat na ideklara kang righteous, kailangan mo pang maging righteous through suffering.

Pero malinaw ang Biblia:

“Blessed is the man to whom the Lord will not impute sin.” Romans 4:8

Ang imputation ay nangangahulugang hindi na binibilang ng Diyos ang kasalanan ng believer. Kung totoo ang purgatory, parang sinasabi na binibilang pa rin ng Diyos ang kasalanan after death na taliwas sa Kanyang Salita.

7) Ang Tunay na “Apoy” ay Nasa Loob na ng Believer

“Our God is a consuming fire.” Hebrews 12:29

Ang Holy Spirit ang naglilinis at nagpapabanal sa atin ngayon hindi sa afterlife. Iyan ang sanctification. Ang purgatory ay parang pinalitan ang lifelong work ng Spirit ng isang furnace after death. Downgrade ‘yan, hindi gospel.

Conclusion: Wala Nang Dapat Idagdag sa Krus

Hindi sinabi ni Cristo, “It’s almost finished, ikaw naman.” Ang sinabi Niya: “It is finished.”

Bilang Reformed Arminians, pinaninindigan namin:

• Ang kaligtasan ay secured sa tapos na gawa ni Cristo.
• Ang sanctification ay araw-araw na bunga ng pananampalataya.
• Ang purgatory ay pagtanggi sa dalawa.

Sa madaling salita:

“Either ang dugo ni Cristo ay naglilinis ng buo, o hindi ito naglilinis at all.”

Walang halfway grace. Meron lang tapos na krus at empty tomb of Christ!

Historical at Patristic Evidence Laban sa Purgatory

Ang ideya ng purgatorium literal na apoy pagkatapos ng kamatayan kung saan pinaparusahan at nililinis ang kaluluwa ay lumitaw lang makalipas ang ilang siglo matapos ang panahon ng mga apostol. Hindi ito galing sa Scripture o sa paniniwala ng early Christians. Tingnan natin ang mga sinulat ng mga Church Fathers mismo.

Chrysostom (A.D. 347–407): Ang Paglilinis ay Espiritwal, Hindi Pagkatapos ng Kamatayan

Si John Chrysostom, isa sa pinaka-respetadong Greek Fathers, madalas magturo tungkol sa pagsisisi pero hindi kailanman tungkol sa purgatorial fire.

Sabi niya:

“Ngayon ang panahon ng pagsisisi, ngayon ang panahon ng kapatawaran; doon, hatol at katarungan lang.” (Homily 28 on 2 Corinthians)

Ibig sabihin: ang paglilinis ay dito sa buhay, hindi sa apoy pagkatapos ng kamatayan. Tugma ito sa Hebrews 9:27:

“Itinakda sa tao ang mamatay nang minsan, at pagkatapos nito ay ang paghuhukom.”

Kaya malinaw: kontra ang theology ni Chrysostom sa purgatory ng Rome.

Augustine (A.D. 354–430): Espiritwal na Apoy sa Buhay, Hindi Literal na Apoy Pagkatapos ng Kamatayan

Oo, ginamit ni Augustine ang salitang apoy, pero ang context ay espiritwal na paglilinis habang buhay, hindi literal na lugar after death.

Sabi niya:

“Ang gawa ng bawat tao ay susubukin sa apoy… hindi literal na apoy, kundi pagsubok ng kapighatian.” (Psalm 37:3; City of God 21.26)

Kapag nag-speculate siya tungkol sa paglilinis after death, hindi niya ito tinuro bilang dogma. Sabi niya:

“Hindi imposible na may maliligtas na parang sa pamamagitan ng apoy… pero maaaring mangyari ito habang buhay.”

Kaya kahit si Augustine, hindi tinuro ang purgatory—nag-explore lang siya ng metaphor. Rome ang gumawa nitong doktrina.

Tertullian (A.D. 160–225): Tradisyon ng Paggunita, Hindi Purgatory

Tinuturo ni Tertullian ang panalangin para sa patay, pero ang layunin ay paggunita, hindi paglilinis ng kasalanan.

Sabi niya:

“Nag-aalay kami ng sakripisyo para sa mga yumao, bilang pagdiriwang ng kaarawan, hindi para linisin ang kasalanan.” (De Corona Militis, ch. 3)

Iginagalang ng early church ang mga yumao pero hindi nila iniisip na pwede pang baguhin ang kalagayan nila after death.

Origen (A.D. 185–254): Pinagmulan ng Error

Nag-speculate si Origen na baka may espiritwal na paglilinis pero allegorical at universalist ang view niya (pati demons daw pwede pang ma-restore). Rome ang nag-convert ng allegory niya into literal doctrine. Ironically, kinondena ng Council of Constantinople (553 A.D.) ang views ni Origen bilang heresy. Kaya mismong ideya na pinagmulan ng purgatory, tinanggihan ng early church.

Gregory the Great (A.D. 540–604): Dito Nagsimula ang Purgatory Doctrine

Si Gregory the Great ang unang nag-institutionalize ng purgatory.

Sabi niya:

“Ang mga kaluluwa ng mga tapat ay maaaring linisin pagkatapos ng kamatayan sa pamamagitan ng pansamantalang parusa.” (Dialogues 4:39)

Pero pansinin: 500 years after Christ ito malayo sa turo ng mga apostol. Dito na nagsimulang pagsamahin ang Roman legalism at pagan fire imagery, at nabuo ang purgatory na kilala natin ngayon.

Reformed Arminian Summary

• Justification. Declared righteous once for all dahil sa ginawa ni Cristo (Romans 5:1). Hindi progressive, hindi delayed, at hindi perfected sa purgatory.
  
  
• Sanctification. Lifelong transformation ng Holy Spirit (1 Thess. 5:23). Ang “apoy” ng sanctification ay nasa believer ngayon, hindi after death.
  
  
• Glorification. Instant pag namatay o pagbalik ni Cristo (Romans 8:30).

Hindi ito proseso ng torment o cleansing sa kabilang buhay.

Biblical + Historical Harmony

Doktrina	Sabi ng Biblia	Sabi ng Early Church Fathers	Dinagdag ng Catholicism
Atonement	“By one offering He perfected forever” (Heb. 10:14)	Chrysostom: “Ngayon ang pagsisisi, doon ang hatol.”	Ongoing payment for sin
Sanctification	“The Spirit will purify” (Titus 2:11–14)	Augustine: “Apoy ng pagsubok, hindi lugar.”	Fire after death
Salvation State	“Absent from the body, present with the Lord” (2 Cor. 5:8)	Tertullian: “Paggunita sa yumao.”	Prayer to reduce suffering
Judgment	“It is appointed once to die, then judgment” (Heb. 9:27)	Universally accepted	Purgatory delay before judgment

Kapatid, ang purgatory ay parang humble sa panlabas, pero sa loob nito sinasabi: “Hindi sapat ang ginawa ni Cristo.” Hindi ‘yan humility ‘yan ay unbelief na naka-halo ng reverence. Hindi part lang ng utang ang binayaran ni Jesus. Buong utang ang binura Niya.

“Pinatawad Niya tayo sa lahat ng ating kasalanan… pinawi ang utang… ipinako sa krus.” Colossians 2:13–14

Ang purgatory ay hindi nagpapalaki sa biyaya binabawasan nito ang sufficiency ng krus.

Ang tunay na purifying fire ay nasa loob ng believer ngayon ang gawa ng Holy Spirit na naghahanda sa atin para sa araw ng pagharap kay Cristo (1 Thess. 5:23–24).

---

Former Adventists Philippines

“Freed by the Gospel. Firm in the Word.”

For more inquiries, contact us:

Email: formeradventist.ph@gmail.com

Website: formeradventistph.blogspot.com

Facebook: https://www.facebook.com/groups/formeradventistph

Question: Pastor Ronald, kung isang tao ang nagpakamatay dahil sa matinding mental problem, mapapatawad pa ba siya ng Diyos?”

Answer:

Ang tanong mo, mabigat ‘yan, pero dapat sagutin nang may katotohanan at awa. Kapag ang isang tao ay nagpakamatay, hindi lang basta kasalanan ‘yon isa itong trahedya. Isang labanan ng sakit ng isip at awa ng Diyos. Oo, ang suicide ay mali sa harap ng Diyos, kasi Siya lang ang may karapatan sa buhay. Pero… kapag may mental illness, minsan hindi na malinaw sa tao ang tama at mali. Hindi na siya nakakaisip nang maayos. Hindi niya kayang labanan ‘yung bigat ng iniisip. At tandaan natin kilala ng Diyos ang puso at isip ng bawat isa.

Sabi sa Psalm 103:14,

“Alam ng Panginoon kung paano tayo nilalang; na tayo’y alabok lamang.”

Kaya kung ang taong ‘yon ay tunay na naniwala kay Cristo, ang kaligtasan niya ay hindi nakasalalay sa huling ginawa niya, kundi sa natapos na ginawa ni Jesus sa krus. Sabi ni Jesus sa John 10:28,

“Binibigyan ko sila ng buhay na walang hanggan, at kailanman ay hindi sila mapapahamak.”

Ibig sabihin, kahit sa pinakamadilim na sandali, kung siya ay kay Cristo hindi siya bibitiwan ng Diyos. Ang biyaya ni Cristo ay mas malakas kaysa sa ating pinakamasakit na pagkadapa. Pero malinaw din ito: Hindi kailanman kalooban ng Diyos na tapusin natin ang ating buhay. Ang buhay ay regalo Niya. Ang suicide ay hindi solusyon dahil may pag-asa pa habang may buhay pa. Pero kung ang isip ng tao ay wasak na dahil sa depresyon o sakit sa pag-iisip, ang Diyos ay hahatol nang may pag-unawa. Nakikita Niya hindi lang ang ginawa, kundi ang hirap at sakit na nagtulak doon. Sabi ni David sa Psalm 139:23-24,

“Siyasatin Mo ako, O Diyos, at alamin Mo ang aking puso; subukin Mo ako, at alamin Mo ang aking mga pag-aalala.”

Ang Diyos ay marunong umunawa ng mga dahilan na hindi na natin masabi. At ang Kanyang awa ay hindi natatapos, kahit sa pinakamasakit na kwento ng buhay.

Call to Action:

Kung may kakilala kang hirap, wag mo sermonan, damayan mo. Kung may tahimik na umiiyak, lapitan mo. Kung may nakikita kang nawawala sa dilim, maging ilaw ka. Huwag nating hayaang umabot pa sila sa puntong iyon. Tayo ang kamay ng Diyos para sa mga sugatang kaluluwa. Ang buhay ay sagrado, pero tandaan ang awa ng Diyos ay mas sagrado pa.At kahit sa dilim ng depresyon, nariyan pa rin si Cristo hindi Siya lumalayo.

---

Former Adventists Philippines

“Freed by the Gospel. Firm in the Word.”

For more inquiries, contact us:

Email: formeradventist.ph@gmail.com

Website: formeradventistph.blogspot.com

Facebook: https://www.facebook.com/groups/formeradventistph

Question: "Pastor Ronald, kung wala na tayo sa sumpa ng kautusan, kailangan pa rin ba sundin ang Sampung Utos?"

Answer:

Ayos ‘tong tanong mo, kasi ito talaga yung pinakapuso ng usapin ng Law and the Gospel. Maraming nalilito dito akala ng iba, “under the law” means curse lang, pero hindi ganun kasimple. So tara, himay-himayin natin. 

Una, ano ba talaga ibig sabihin ng “under the law”?

Sabi ni Paul sa Romans 6:14, “You are not under the law but under grace.” Yung phrase na “under the law” (Greek: hupo nomon) hindi lang ibig sabihin under curse. Ang ibig sabihin nito ay nasa ilalim ka ng buong sistema ng Kautusan ni Moses kasama na yung demands, penalties, at covenant relationship na “do this and live.”

So yes, kasama dun yung curse kapag di mo nasunod ng tuloy-tuloy (Gal. 3:10), pero higit pa dun ibig sabihin nasa ilalim ka ng lumang tipan, kung saan ang favor ni God ay nakabase sa performance mo.

Pangalawa, nung tinubos tayo ni Cristo, hindi lang Niya tinanggal yung sumpa, tinanggal Niya tayo sa buong sistema ng Kautusan.

Sabi sa Galatians 4:4–5:

“God sent His Son, born under the law, to redeem those under the law…”

So hindi lang tayo pinalaya mula sa parusa, kundi inalis tayo sa jurisdiction ng law at inilipat sa bagong relasyon bilang mga anak ng Diyos sa ilalim ng biyaya.

Hindi na tayo mga alipin ng Ten Commandments bilang covenant code, kundi mga anak ng Diyos na sumusunod hindi dahil takot tayo sa parusa, kundi dahil nagmahal tayo sa Tagapagligtas.

Pangatlo, ang Sampung Utos ay puso ng Lumang Tipan, hindi ito ang eternal moral law mismo.

Klaruhin natin:

Ang moral truths ng Ten Commandments (like “Do not kill,” “Do not steal”) ay eternal, kasi base ito sa karakter ni God. Pero ang form ng Ten Commandments bilang covenant document na nakasulat sa bato ay Old Covenant law para sa Israel, hindi para sa church (Exodus 34:28; Deut. 4:13).

Sabi nga ni Paul sa 2 Cor. 3:7, “the ministry of death written on tablets of stone.” Ibig sabihin, natapos na ang covenant na ‘yon nang dumating si Cristo at itinatag ang New Covenant (Luke 22:20; Rom. 10:4).

Pang-apat, paano na ngayon?

Hindi ibig sabihin wala na tayong sinusunod ang ibig sabihin, iba na ang basehan ng pagsunod. Hindi na tayo sumusunod “under the law of Moses,” kundi “under the law of Christ” (1 Cor. 9:21). At ang law of Christ ay summarized sa love (Rom. 13:8–10; Gal. 6:2). Ang motivation natin ngayon ay hindi fear, kundi grace. Ang obedience natin ay bunga ng pagbabagong ginawa ng Holy Spirit sa puso natin (Rom. 8:4).

Simplified Comparison

View	Meaning	Covenant
Under the Law	Nabubuhay ka sa ilalim ng Mosaic Law	Old Covenant
Under Grace	Nabubuhay ka sa ilalim ng biyaya, led by the Spirit	New Covenant
Curse of the Law	Parusa ng hindi pagsunod sa Law ng tuloy-tuloy	Part ng Old Covenant

Kaya kapag sinabing “you are not under the law,”hindi ibig sabihin free ka magkasala ang ibig sabihin, di ka na bound sa Mosaic system. Ang standard mo na ngayon ay si Cristo mismo.

Panghuling punto

Kung ikaw ay nasa kay Cristo, wala ka na sa ilalim ng sumpa at ng sistema ng Kautusan. Hindi mo na kailangang “bantayan” ang Ten Commandments para maligtas; ang righteousness mo ay si Cristo mismo (Phil. 3:9).

Sabi ni Paul sa Galatians 5:18,

“If you are led by the Spirit, you are not under the law.”

Ang ibig sabihin: hindi mo kailangan ng external law para turuan kang gumawa ng tama kasi nandiyan na ang Holy Spirit sa puso mo na nagtuturo at nagbabago sa’yo araw-araw.

Summary ng Buong Sagot:

🔸 “Under the law” = under the whole covenant system of Moses.

🔸 Christ didn’t just free us from the curse — He freed us from the covenant itself.

🔸 We now live under grace, by the Spirit, fulfilling the law of Christ through love.

Kaya sa madaling sabi: hindi mo kailangang bumalik sa Sinai para maging banal dahil ang kabanalan mo ay nasa Kristo na namatay, nabuhay, at nananahan sa’yo.

Question: "Pastor Ronald, kailangan po ba talagang sumali sa 'true church' para maligtas, o sapat na ang pananampalataya kahit hindi nagsisimba buong buhay?"

Question:

"Pastor Ronald, dami pong relihiyon at Christian denominations ngayon lahat sinasabi sila ang 'one true church' at kailangan daw sumali para maligtas. Totoo po ba 'yun? At kung may isang tao sa bundok na naniwala kay Jesus pero ayaw nang magsimba o magpamiyembro sapat na po ba ang pananampalataya n'ya kahit mag-isa lang siya sa bahay habang buhay?"

Answer:

Ganda ng tanong mo bro legit yan, and madalas din ‘yan itanong ng mga sincere seekers. So let’s answer it real talk style, pero grounded sa Bible ha.

Question 1: Totoo ba yung claim ng bawat denomination na sila lang ang “One and Only True Church”?

Straight talk: Hindi lahat ng nagsasabing sila ang “true church” ay talaga namang sila. Bakit? Kasi maraming grupo ang gumagamit ng salitang “church” pero ang sentro nila ay organization, hindi si Cristo. Sa Bible, hindi denominasyon ang tinawag na “body of Christ,” kundi mga tao na tunay na nananampalataya sa Kanya.

Sabi sa Ephesians 4:4–5:

“There is one body and one Spirit... one Lord, one faith, one baptism.”

So yes may isang tunay na Church, pero hindi ito nangangahulugang isang rehistradong religious corporation. Ang tunay na Church ay binubuo ng lahat ng ligtas mga taong born again by grace through faith (Ephesians 2:8–9), regardless kung saan denomination sila kasalukuyang nag-aaral o sumasamba.

Think of it like this: Kung si Jesus ang Head, at tayo ang Body (1 Cor. 12:12–13), then the true Church is composed of everyone truly connected to the Head, not everyone listed in a human registry. So kung may nagsasabi, “Kami lang ang maliligtas kasi kami lang ang tunay na Church,” tanongin mo sila:

“Kayo ba ang namatay sa krus? O si Cristo?”

“Kayo ba ang Tagapagligtas, o si Jesus?”

Kasi kung ang kaligtasan ay depende sa membership, hindi sa relationship kay Cristo, then the thief on the cross wouldn’t have made it to paradise but Jesus Himself said, “Today, you will be with Me in paradise.” (Luke 23:43)

Bottom line:

The true Church isn’t defined by its name or registration, but by its union with Christ.

Question 2: Paano yung taong nasa bundok na naniwala pero hindi sumama sa simbahan?

Ito naman, solid question din. Kung may isang taong nasa malayong lugar at narinig ang Ebanghelyo mula sa isang missionary tapos tinanggap si Cristo by faith, Yes, ligtas siya kung tunay ang pananampalataya niya kay Jesus. Sabi nga sa Romans 10:9:

“If you confess with your mouth that Jesus is Lord and believe in your heart that God raised Him from the dead, you will be saved.”

Walang nakasulat diyan na “and join our denomination.”

Pero and here’s the key point ang tunay na pananampalataya ay hindi natatapos sa “I believe.” Ang totoong believer, kahit mag-isa siya, ay hahanapin ang fellowship ng ibang mananampalataya, kasi ito ay likas na bunga ng faith.

Sabi sa Hebrews 10:25:

“Do not neglect meeting together, as some are in the habit of doing...”

Bakit? Kasi ang simbahan ay hindi lang gathering ito ay family. Kung anak ka ng Diyos, natural na gusto mong makasama ang mga kapatid mo sa pananampalataya.

Analogy time: Kung may sanggol na ipinanganak, di mo siya iiwan sa bundok mag-isa. Kailangan niya ng pamilya para lumago. Ganoon din sa spiritual life ang simbahan ay hindi requirement para maligtas, pero ito ay environment para lumago at magbunga.

So, yes kung tunay ang faith niya, ligtas siya. Pero kung may pagkakataon siyang makasama sa local church at pinili pa rin niyang iwasan ito, may problema na sa puso. Faith saves us alone, pero ang faith na tunay ay hindi nananatiling mag-isa.

Summary:

• There is one true Church — the body of Christ, not a human denomination.

• Salvation is by faith in Jesus alone, not by church membership.

• But a true believer will always desire fellowship with God’s people, because we are saved into a community, not just out of the world.

Kung tutuusin, ang tanong mo ay parang ganito:

“Kung totoo ang pag-ibig ko kay Jesus, kailangan pa bang sumama sa pamilya Niya?” 

At ang sagot: 

“Kung totoo ang pag-ibig, oo kasi ang nagmamahal, hindi lumalayo sa tahanan.” 

Question: “Pastor Ronald, paano po naiiba ang postmillennial view sa ibang interpretasyon ng Millennialism?”

Ang ganda ng tanong na ‘yan kasi dito nagkakatalo ang mga Christian views pagdating sa eschatology (end times). Kaya sagutin natin nang malinaw pero hindi nerdy. 

Una, ano ba ang ibig sabihin ng “Millennium”?

Ang “Millennium” ay tumutukoy sa 1,000 years na binanggit sa Revelation 20, kung saan si Cristo ay “maghahari.” Ang tanong ngayon: kailan at paano nangyayari ang paghaharing ito? Diyan na papasok ang apat na major views:

1. Premillennialism

• Sinasabi nito na darating muna si Jesus bago magsimula ang literal na 1,000-year reign sa lupa.

• Kumbaga: Second Coming → 1,000-year kingdom → Final Judgment.

• Ito ang popular sa mga dispensational churches (e.g., “Left Behind” kind of theology).

• Problema: ginagawa nitong dalawa ang Second Coming (isa “secret rapture,” isa “final return”), na hindi consistent sa Bible.

2. Amillennialism

• Ang “A-” ay ibig sabihin “no literal millennium.”

• Ang view na ito ay nagsasabing ang Millennium ay simboliko, at nangyayari na ngayon habang si Cristo ay naghahari sa langit at sa puso ng mga mananampalataya.

• Common ito sa mga Reformed at Augustinian traditions.

• Tama sa maraming aspeto pero kadalasan, masyadong pessimistic sa future ng world (parang “palala nang palala lang lahat until Jesus returns”).

3. Postmillennialism

• Ito ang position ng Former Adventists Philippines (FAP).

• “Post” = pagkatapos.

• Ibig sabihin: darating si Jesus pagkatapos ng Millennium hindi ito literal na 1,000 years kundi isang mahabang panahon ng tagumpay ng Ebanghelyo sa mundo.

• Hindi ito “literal 1,000 years” kundi isang symbolic era kung saan ang Ebanghelyo ay unti-unting magtatagumpay sa lahat ng bansa bago bumalik si Cristo.

• Ang focus: Christ conquers the world through the Gospel, not by force, but by grace and truth.

Biblical foundation

• Matthew 28:18–20 — “All authority in heaven and on earth has been given to Me… make disciples of all nations.”

• Psalm 22:27 — “All the ends of the world shall remember and turn to the LORD.”

• Habakkuk 2:14 — “For the earth will be filled with the knowledge of the glory of the LORD as the waters cover the sea.”

Ito ang vision ng Postmillennialism:

The Gospel will not fail. The Church will grow, reform, and influence cultures until Christ returns in final victory.

4. Historic Premillennialism

• Medyo katulad ng first one pero mas simplified.

• Naniniwala sa tribulation at literal na millennium, pero walang “secret rapture.”

• Still, naghihintay ng physical reign ni Jesus bago ang final judgment.

Bakit Postmillennialism ang position ng FAP?

1. Because it fits New Covenant Theology — Christ has already conquered sin, death, and Satan (Colossians 2:15). Hindi Siya talunan na kailangan pang bumalik para magtagumpay.

2. Because it fuels Gospel optimism — hindi tayo naghihintay lang ng pagwasak ng mundo, kundi nagtatrabaho para sa renewal ng mundo sa ilalim ng lordship ni Christ.

3. Because it aligns with Scripture’s flow — mula Genesis to Revelation, lagi nating nakikita ang progressive victory of God’s Kingdom (Daniel 2:35, Matthew 13:31–33).

4. Because it honors the Great Commission — Hindi “escape plan” ang Christian life; it’s kingdom expansion.

Conclusion

So, simple lang:

Postmillennialism sees the future not as doom, but as destiny, the triumph of Christ through His Church.

Hindi ito utopia ng tao.

Ito ay kaluwalhatian ni Cristo na unti-unting sumasaklaw sa mundo, hanggang Siya’y bumalik bilang Hari ng mga hari.

---

Download this infographic and share:

"Before and After Grace": SDA church lang daw ang mapupuntahang tunay?

“Yes, that was the old me, and that proves grace works.

From blindness to boldness, from deception to redemption.

This is not a scandal, it’s salvation.”

Once upon a time, yes ako ‘yung Ronald sa video na yan na patuloy na pinapakalat ng mga kaibigan nating mga Sabadista. ‘Yung minsan ay nagsabing, “Wala nang mas tunay pa sa SDA, at malas ang lalabas.” Pero gaya ni Apostle Paul, ang dating “defender” ng sistema ay binago ng biyaya ng Diyos (1 Tim. 1:13-16). Noong panahong iyon na Sabadista pa ako, sincere ako, pero sincerely wrong. Akala ko loyalty sa organization equals loyalty kay Christ. Pero kalaunan, ipinakita ng Diyos sa Kanyang Salita na ang katotohanan ay hindi nakatali sa denominasyon kundi sa persona ni Jesus mismo.

Let’s Be Real: Logical Check

May mga nagre-repost ng lumang video ko para patunayan daw na “nagbago” ako sa pamamagitan ng paglabas ko sa Seventh-day Adventist church noong 2019. Tama nagbago nga ako dahil binago ako ni Lord. At dapat lang, kasi kung hindi ako nagbago, ibig sabihin "napakamalas" ko dahil hindi ako naabot ng biyaya ng Diyos. Pero pansinin natin hindi ba ito Ad Hominem fallacy (personal attack)?

Imbes na sagutin ang ebanghelyo na ipinapangaral ko ngayon, inuungkat nila ang nakaraan ko. Hindi ba ganun ang ugali ni Satanas na ipapaalala sa iyo mga nakaraang pagkakamali mo? Eh kung ganon din pala, dapat tawagin din nilang “hipokrito” si apostol Pablo, kasi dati rin siyang persecutor ng mga Kristiyano at nag-aakalang nasa tunay na religion siya na mga Sabadista din? (Galatians 1:13–16).

At kung sinasabi nilang “mamalasin” ang lalabas sa SDA, tanong ko lang:

• May Bible verse ba na nagsasabing malas ang lalabas sa isang denominasyon?
• O baka naman mas malas yung manatili sa error kahit binigyan na ng liwanag ng katotohanan?

Si Saul of Tarsus

Naalala mo si Saul of Tarsus? Dating tapat sa relihiyon na mga Sabadista din o Sabbath keeper, masigasig, masipag, at kampante na nasa “tunay” siya. Pero nang makaharap niya si Cristo sa daan papuntang Damascus, bumagsak lahat ng akala niyang tama. At nung tumayo siya, hindi na siya si Saul kundi si Paul na, apostol ng biyaya. Kaya kung ang lumang video ko na pinapaulit lang ng mga Sabadista ngayon para ipanglaban sa akin sa social media ay patunay ito ng dati kong mala-“Saul” na buhay, salamat kung gayon. Kasi ‘yan mismo ang ebidensya na may bago nang mala-“Paul” na buhay kong ngayon binago ng grasya, hindi ng galit.

Kung ang tunay na church ay ang mga tinubos ni Cristo sa Kanyang dugo (Acts 20:28), bakit may mga nagsasabing “kami lang ang tunay”? At kung kaligtasan ay nasa denominasyon, bakit hindi kailangang maging SDA si Abraham, Moses, o si Paul para maligtas?

Kaya’t huwag nating ikulong ang katotohanan sa pangalan ng organisasyon. Christ alone saves not a church name, not a prophetess, not a Sabbath law.

Pastoral Heart

Hindi ko kayo kaaway. Hindi ko gustong manira, kundi manghila palabas sa delusyon na minsan ding bumihag sa akin. Kung tinutuligsa ako dahil doon, ayos lang kasi una na si Cristo na siniraan ng Kanyang mga kababayan na mga Sabadista din(John 8:48). Pero tandaan mo: Ang sugatang binago ng Diyos ay mas mabigat magpatotoo kaysa sa taong natatakot sa pagbabago.

Final Line:

“Oo, ako ‘yung Ronald Obidos sa lumang video na patuloy na ginagamit ng mga kalaban ng katotohanan. Pero ‘yung Ronald Obidos na ‘yun ay patay na at ang buhay ko ngayon ay kay Cristo na. Hindi na ako tagapagtanggol ng relihiyong Sabadista, kundi tagapagdala ng katotohanan.” (Galatians 2:20)

---

Former Adventists Philippines

“Freed by the Gospel. Firm in the Word.”

For more inquiries, contact us:

Email: formeradventist.ph@gmail.com

Website: formeradventistph.blogspot.com

Facebook: https://www.facebook.com/groups/formeradventistph

Question: "Pastor Ronald, paano po nagsimula ang kasaysayan ng doktrinang “7 years tribulation” sa eschatology?"

Good question and honestly, napaka-importante niyan kasi karamihan ng mga Christians ngayon, lalo na sa mga evangelical circles, ay parang automatic na iniisip na “7-year Tribulation” ay laging nasa Bible pero hindi talaga ‘yan tinuro ng early church.

Let’s break it down:

1. Ang “7 years tribulation” ay produkto ng dispensationalist theology hindi ng apostolic or reformation teaching.

Walang sinuman kina Augustine, Luther, Calvin, o kahit mga Puritans na nagturo ng ganitong “7-year end-times timeline.” Ang konseptong ito ay lumitaw lang noong 1800s sa pamamagitan ng John Nelson Darby, isang British preacher na founder ng Plymouth Brethren movement. Siya ang unang nag-combine ng pre-trib rapture + literal 7-year tribulation + millennial reign sa isang eschatological system na tinawag niyang dispensationalism.

2. Ang basis nila ay Daniel 9:24–27, yung “seventy weeks” prophecy.

Ginawa ng mga dispensationalist ang last week (ang ika-70th week) na hiwalay sa unang 69 weeks at tinawag itong “The Tribulation Period.” Ang problema? Sa context ng Daniel 9, hindi hiwalay ang 70th week tuloy-tuloy siya. Ang “one who confirms the covenant for one week” ay tumutukoy kay Christ, hindi kay Antichrist. Si Cristo ang nagpatibay ng bagong tipan at “caused sacrifice and offering to cease” sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan (Heb. 10:10–14).

3. Ang “Left Behind theology” na alam ng karamihan ay modern invention.

After Darby, dinala ni C.I. Scofield ang dispensationalist view sa Amerika sa pamamagitan ng Scofield Reference Bible (1909). Doon nagsimulang maniwala ang maraming Christians na may pre-trib rapture at 7-year tribulation bago ang millennium. Pero historically, ang mga early Christians sina Irenaeus, Athanasius, Augustine, at kahit mga Reformers ay naniniwala sa one return of Christ, hindi multiple phases (rapture + tribulation + second coming).

4. Ang 7-year Tribulation ay narrative, hindi apostolic doctrine.

Walang explicit na verse sa New Testament na nagsasabing may literal na “seven-year global tribulation.” Ang tinatawag ng Bible na “great tribulation” (Matt. 24:21) ay already fulfilled in the destruction of Jerusalem (AD 70), isang event na nag-end ng Old Covenant age.

In short:

The 7-year tribulation theory originated around the 1830s–1840s, not in the 1st century. It’s a Darby-era innovation, later popularized by Scofield and modern prophecy teachers.

Biblical takeaway:

Ang tunay na focus ng eschatology ay hindi “when will the tribulation start?” kundi “are you living faithfully in the Kingdom now?” Kasi sabi ni Jesus sa John 16:33:

“In this world you will have tribulation. But take heart; I have overcome the world.”

So technically, lahat tayo ay nasa tribulation age pero tayo rin ang people of victory, dahil si Cristo na ang nagtagumpay. 

Question: "Pastor Ronald, paano po ang salvation ng mga baby na maagang namatay?"

Answer:

To be honest, isa ito sa mga pinaka-heartbreaking pero theologically rich questions sa buong Christian faith. Let’s talk about it nang malinaw at may puso. 

1. Ang Diyos ang tunay na may-ari ng buhay.

Una sa lahat, tandaan natin: walang namamatay “accidentally” sa paningin ng Diyos. Sabi sa Psalm 139:16,

“All the days ordained for me were written in your book before one of them came to be.”

Ibig sabihin ang Diyos ang may hawak ng bawat hininga, kahit ng sanggol. Hindi Siya nagkakamali. At oo, masakit, pero hindi ito labag sa Kanyang kabutihan. Kasi ang Diyos, hindi lang basta nagbibigay ng buhay alam din Niya kung kailan Niya ito kukunin sa tamang oras.

2. Ang mga sanggol ay ipinanganak na may makasalanang kalikasan pero hindi sila nagkakasala ng sinasadya.

Tama ang sabi ng Romans 5:12 lahat tayo ay ipinanganak sa ilalim ng kasalanan dahil kay Adam. Pero tandaan din: hindi lahat ay may personal sin na tulad ng ginagawa ng mga adult. Ang mga baby ay may fallen nature, oo pero wala silang kapasidad para tumanggi kay Cristo o magrebelde sa Kanya. At alam natin na ang Diyos ay makatarungan at mahabagin. Hindi Niya ipapahamak ang isang bata na walang kakayahang manampalataya o tumanggi sa Kanya.

3. Biblical clues tell us God receives infants into His mercy.

Tandaan si Haring David. Nang mamatay ang anak niya kay Bathsheba, sinabi niya sa 2 Samuel 12:23:

“Now he is dead. Why should I fast? Can I bring him back again? I shall go to him, but he will not return to me.”

Ang ibig sabihin ni David: hindi ko na siya mababalik, pero darating ang araw na ako ang pupunta kung nasaan siya. At saan pupunta si David? Sa presensya ng Diyos. Kaya malinaw, David believed his infant was with the Lord.

4. Ang kaligtasan ay sa pamamagitan ni Cristo at si Cristo ay sapat na para sa mga walang kakayahang manampalataya.

Ang cross ni Jesus ay sapat para sa lahat ng uri ng tao kahit sa mga hindi pa kayang marinig o maunawaan ang Ebanghelyo. Hindi nangangailangan si Cristo ng mental awareness para magligtas kailangan lang Niya ng grace. Sabi ni Jesus sa Mark 10:14:

“Let the little children come to Me, and do not hinder them, for the kingdom of God belongs to such as these.”

Walang sinabi si Jesus na “Hintayin niyo muna silang magkaisip bago ko tanggapin.” Nope. Ang Kanyang puso ay bukas sa mga bata. 

5. Ang mga baby na namatay ay nasa kamay ng Diyos, hindi sa limbo, hindi sa impyerno.

Hindi tinuturo ng Biblia ang “limbo.” Ang turo ng Ebanghelyo: lahat ng kaligtasan ay sa pamamagitan ng biyaya ni Cristo. At kung ang Diyos ay makatarungan, maawain, at mapagmahal makakasiguro tayong ang mga sanggol na namatay ay nakatagpo ng habag sa presensya ni Cristo.

Real Talk:

Hindi natin kailangang ipilit na alam natin ang bawat detalye pero alam natin kung sino ang Diyos. At kung kilala natin ang Diyos ng Biblia makatarungan Siya, mapagmahal, at hindi Siya nagkakamali sa Kanyang mga anak, kahit sa mga sanggol.

Comfort Verse:

“He will tend His flock like a shepherd; He will gather the lambs in His arms and carry them close to His heart.” – Isaiah 40:11

Bottom Line:

Ang mga baby na maagang namatay ay hindi naligtas dahil inosente sila naligtas sila dahil mabuti at maawain ang Diyos na kumilos para sa kanila. At kung Siya ay tapat sa mga sanggol, lalo pa Siyang tapat sa atin na may kamalayang manampalataya kay Cristo. 

Question: "Pastor Ronald, kung apostate po ang Roman Catholic Church, bakit po nakakagawa sila ng exorcism laban sa mga sinasapian?"

Answer:

Ang ganda ng tanong mo matalim talaga, at swak sa issue ng spiritual authority vs. religious system. Straight talk tayo: Ang pagpapalayas ng demonyo ay hindi automatic na patunay na tama ang isang relihiyon. Si Jesus mismo ang nagsabi niyan. Tandaan mo ‘to sa Matthew 7:22–23:

“Marami ang magsasabi sa Akin sa araw na iyon, ‘Panginoon, hindi ba sa pangalan Mo kami nanghula, at sa pangalan Mo’y nagpalayas ng mga demonyo, at sa pangalan Mo’y gumawa ng maraming kababalaghan?’ Ngunit sasabihin Ko sa kanila, ‘Kailanma’y hindi Ko kayo nakilala. Lumayo kayo sa Akin, kayong mga gumagawa ng kasamaan!’”

So yes, pwedeng magpalayas ng demonyo ang isang tao, pero hindi ibig sabihin ay tama na siya sa harap ng Diyos. Bakit? Kasi ang kapangyarihan ay hindi galing sa relihiyosong sistema, kundi sa pangalan at awtoridad ni Jesus. Minsan, pinapahintulutan ng Diyos na gumalaw ang kapangyarihan ng pangalan Niya, kahit sa gitna ng mga taong hindi ganap na sumusunod sa Kanya (Philippians 1:15–18, Mark 9:38–40).

Isipin mo ganito: kung ang isang pari ay nagsabing, “Sa pangalan ni Jesus, lumayas ka!” hindi ang tradisyon ng Roma ang gumagalaw, kundi ang kapangyarihan ng pangalan ni Cristo, na kinatatakutan ng mga demonyo (Luke 10:17). Pero tandaan tulad ng mga anak ni Sceva sa Acts 19 gumamit din sila ng pangalan ni Jesus pero wala silang relasyon sa Kanya. Tinadyakan lang sila ng demonyo, kasi hindi sapat ang pangalan kung wala kang relasyon sa may-ari ng pangalan.

Kaya oo, pwedeng gamitin ng Diyos kahit ang basag na sisidlan, pero hindi ibig sabihin nun ay tama na ang sisidlan. Kung minsan epektibo ang exorcism ng Katoliko, hindi ibig sabihin na tama ang doktrina nila. Ang pinapatunayan lang nun ay totoo ang kapangyarihan ni Cristo, at kahit sa loob ng isang sistemang may mali, ang pangalan ni Jesus ay may bisa pa rin.

Parang si Balaam pinausap ng Diyos ang asno niya para magsabi ng katotohanan (Numbers 22). Pero hindi ibig sabihin nun ay propeta na ang asno; ang point lang, kayang gamitin ng Diyos kahit sino o anuman para ipakita ang Kanyang kapangyarihan.

So, bottom line?

Ang exorcism ay patunay ng kapangyarihan ni Jesus hindi ng kabanalan ng Roma.

Question: "Pastor Ronald, paano po ang mga taong hindi narinig ang tungkol kay Jesus bago sila namatay?"

Question:

"Pastor Ronald, paano po ang mga taong hindi narinig ang tungkol kay Jesus bago sila namatay?"

Answer:

Good question and honestly, isa ito sa mga pinaka–madalas na tanong pagdating sa theology at evangelism. Ganito ‘yan. Una sa lahat, malinaw sa Romans 1:18–20 na “ang katotohanan tungkol sa Diyos ay malinaw na ipinakita sa kanila, dahil ipinakita ito ng Diyos sa kanila.” Ibig sabihin, lahat ng tao ay may general revelation creation itself shouts, “May Diyos!” Kaya walang makakapagsabi na “wala akong idea sa existence Niya.”

Pero ito rin ang problema: sabi ni Paul sa Romans 3:10–12, “Walang matuwid, wala ni isa. Walang naghahanap sa Diyos.” Kahit pa may general revelation, ang puso ng tao ay bulag at patay sa kasalanan. Kaya kung hindi siya makarinig ng Gospel hindi dahil kulang ang Diyos, kundi dahil lahat tayo by nature ay tumalikod sa Kanya.

Now, paano ‘yung mga hindi pa nakarinig kay Jesus bago mamatay? Ang sagot: Diyos lang ang may karapatang humatol sa kanila, at tiyak na ang Kanyang paghatol ay laging matuwid at makatarungan (Genesis 18:25). Pero tandaan walang maliligtas sa pamamagitan ng “sincerity” o “good works.” Ang kaligtasan ay kay Cristo lang. (John 14:6, Acts 4:12)

Kung baga, kung may taong hindi nakarinig ng Gospel, hindi siya hahatulan dahil hindi niya kilala si Jesus, kundi dahil nagkasala siya sa liwanag na alam niya sa conscience, sa creation, at sa truth na ipinakita ng Diyos sa kanya. (Romans 2:14–16)

Para mas madali maintindihan, isipin mo ganito:

Kung gaano karaming liwanag ang ipinakita ng Diyos sa iyo, doon ka rin huhusgahan kung paano mo tinugon ‘yung liwanag na ‘yon.

Kaya nga sobrang bigat ng responsibilidad sa atin na may Gospel kasi tayo na ang nakakakita ng buong liwanag ni Cristo. Kung mananahimik tayo, tayo ang may pananagutan. (Romans 10:14–15)

Sa madaling salita:

• Ang Diyos ay makatarungan sa mga hindi nakarinig.

• Pero tayo na nakarinig walang excuse para manahimik.

• At ang Gospel ni Cristo ang tanging daan ng kaligtasan para sa lahat.

Kaya habang may oras pa, huwag tayong kampante.

“The question is not what happens to those who haven’t heard the Gospel the question is, what are we doing about it?”

Question: "Pastor Ronald, totoo po ba na binago ng Katoliko ang Matthew 28:19–20 mula 'in Jesus' name' tungo sa 'Father, Son, and Holy Spirit'?"

Answer:

Actually, isa ito sa mga pinakapaboritong conspiracy claims ng mga anti-Trinitarian groups, Oneness Pentecostals, at maging ilang dating Katoliko na naging cultic teachers. Pero kung bubusisiin natin exegetically, historically, at textually, makikita natin na walang ebidensya na ang Matthew 28:19–20 ay “dinagdagan” o “binago” ng Katoliko.

The Claim vs. The Facts

Claim:

"Yung part na ‘baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit’ daw ay dagdag lang ng Katoliko. Ang original daw ay ‘in Jesus’ name’ lang.”

Facts:

Walang kahit isang ancient Greek manuscript ng Matthew na may shorter version. Lahat ng extant manuscripts mula sa 2nd century hanggang sa modern copies ay naglalaman ng “in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit.” Kung idadagdag mo ’yan sa isang text na sinulat ni Matthew (1st century), kailangan mo ring patunayan na lahat ng kopya sa buong mundo ay nabago which is historically impossible before printing existed.

What the Early Church Said

Even before the so-called “Catholic Church” of Rome became powerful (3rd–4th century), the earliest church fathers already quoted Matthew 28:19 in full Trinitarian form.

Examples:

• Didache (AD 70–100) — the earliest Christian teaching manual, contemporary with the apostles:

  “Baptize in the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit.” (Didache 7:1–3)

• Tertullian (AD 200) —

  “The law of baptism has been imposed and its formula prescribed: ‘Go, teach the nations, baptizing them in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit.’” (Against Praxeas, 26)

• Hippolytus (AD 215) —

  “When he who is to be baptized goes down into the water… he is baptized in the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit.” (Apostolic Tradition, 21)

Walang sinuman sa mga early Christians ang nagtanong o nagduda na dinagdagan ito. The only people who question it today are those who deny the Trinity kaya natural lang na gusto nilang burahin ’yung verse na nagpapakita ng Trinitarian pattern.

The Theological Coherence

Kapag sinabi ni Jesus “in the name,” notice singular form siya not “names.” Ibig sabihin, iisa ang pangalan, pero tatlong Persona: Father, Son, and Holy Spirit. It fits perfectly with the Trinity, not with any oneness or modalist system. And if babasahin mo ang buong context ng Matthew 28:18–20, ang emphasis ay sa divine authority ni Jesus (“All authority in heaven and on earth has been given to Me”) na Siya ring nag-uutos in the name of the Triune God, the very same God who revealed Himself in three Persons.

“In Jesus’ Name” in Acts, Not a Contradiction

Ngayon baka tanungin mo:

“Eh bakit sa Acts, puro in the name of Jesus lang?”

Simple lang: sa Book of Acts, summary statement lang ’yon, hindi baptismal formula. ‘Yung “in the name of Jesus” ay nangangahulugang by His authority, katulad ng “Stop sa ngalan ng batas!” tatanungin mo ba muna kung ano ang pangalan ng batas?

Sa Acts, ginagamit nila ang phrase na iyon to distinguish Christian baptism from John’s baptism (Acts 19:5). Pero ang formula na sinabi ni Jesus mismo ay sa Matthew 28:19. The apostles obeyed it, not contradicted it.

Summary

Issue	SDA/Anti-Trinitarian Claim	Biblical & Historical Fact
“Dagdag ng Katoliko”	No ancient evidence.	All manuscripts & early fathers quote the full verse.
“Acts says in Jesus’ name only.”	Supposed contradiction.	“In Jesus’ name” = by His authority, not a formula.
“The Trinitarian formula was invented later.”	4th-century invention.	Found in Didache (1st century) and early Christian writings.

Parang ganito: Kung sinabi ng teacher mo, “Write your paper in my name,” hindi ibig sabihin literal mong isusulat yung name niya sa title. It means with my authority, representing me, and that’s what baptism in the name of Jesus means.

Pero kapag sinabi ni Jesus na “in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit”, He’s revealing the divine relationship of the Godhead, the full revelation of who God truly is under the New Covenant.

Pastoral Reflection

Maraming gustong baguhin ang Scripture kasi hindi nila maipaliwanag ang Trinity. Pero tandaan: hindi mo kailangang “simplify” ang Diyos para Siya’y paniwalaan. The Trinity isn’t a contradiction it’s a revelation. At kung si Jesus mismo ang nagsabi ng formula, sino tayo para baguhin?

“Heaven and earth will pass away, but My words will never pass away.”

— Matthew 24:35

---

Download the infographic and share: